هنگامى كه شاگردان عيسى (ع) از او در خصوص زمان رسيدن آخرالزّمان پرسيدند، او نيز آنها را صرفاً از نشانه‌هاى آخرالزّمان آگاه كرد و در خصوص زمان آن گفت: «هيچ كس آن روز و ساعت را نمى‌داند، جز پدر؛ حتّى فرشتگان آسمان و پسر نيز از آن آگاه نيستند.»[٢]

امّا به رغم گفته‌هاى اين بزرگواران، انسان‌ها از پيش‌گويى‌هاى بيباكانه منصرف نشدند. در اين خصوص مى‌توان به نمونه‌هاى زيادى اشاره كرد، از جمله شاه نعمت الله ولى، نوستر آداموس و اخيراً كتاب ريموند هاندلى به نام «پايان دنيا در سال ٢٠١٢ م.» اشاره و مراجعه كرد.

از آنجا كه بحث در خصوص سال ٢٠١٢ م. است، كتاب اخير و پيش‌گويى‌هاى مشابه آن براى سال ٢٠١٢ م. را بررسى خواهيم كرد.

اين كتاب به استناد ١٤٩ پيش‌گويى مختلف از آخرالزّمان بين ٤٤ سال قبل از ميلاد و ٢٠٠٨ م. نوشته شده است.

پيش‌بينى پايان جهان در سال ٢٠٠٨ م. متوقّف نشد. در حقيقت، حركت بهمن پيش‌گويى‌ها شتاب گرفته است. بسيارى از پيش‌گويى‌ها حتّى در روز خاص تمركز كرده‌اند: ٢١ دسامبر ٢٠١٢ م.

اين روز يكى از جذّاب‌ترين روزهاى تاريخ ناميده شده است. گرايش كسانى كه به اين تاريخ اشاره كرده‌اند، به طور گسترده‌اى متفاوت است. برخى از آنها مذهبى و برخى سكولار مى‌باشند. همگى متّفق القول مى‌گويند:

اين حوادث منجر به كشتار نهايى شده و وحشتى انسان ساخته، جهان را فرا مى‌گيرد.

امّا آيا اين حوادث اتّفاق خواهد افتاد؟ اعتقاد مسلمانان به حقيقت قرآن و سنّت براى امنيّت و آرامش روح و ذهنشان بسيار حياتى است. فريب‌دهندگان بسيارى در جهان وجود دارند، قرآن مى‌فرمايد: «شيطان هر آينه در زمين (باطل را) در نظرشان زينت مى‌دهد (آنان را خواهد فريفت) و همگى‌شان را به هلاكت مى‌برد.»[٣] به اين دليل، معصومان (ع) به ما هشدار دادند كه: «آگاه و هوشيار باشيد».

بسيارى از مردم تفسير خاصّ خود را در مورد آينده تحميل مى‌كنند؛ امّا تنها راهنما بايد قرآن و عترت باشد. اين تفاسير در حاشيه‌پيش‌گويى‌هاى آخرالزّمانى معصومان (ع) است و ممكن است ناظر به حقيقت امر نباشد. بنابراين لازم است در خصوص تحريفاتى كه مردم در پيش‌گويى‌هاى آخرالزّمانى انجام مى‌دهند، هوشيار باشيم.

در حالى كه مى‌توان به مرور زمان يك ايده‌بهتر از زمان اجمالى ظهور ارائه داد و مى‌بينيم پيش‌گويى‌هايى در اطراف ما برآورده شده‌اند؛ امّا با اين حال صفحات تاريخ مملوّ از تاريخ‌هاى اشتباهى است كه برخى در آن، انتظار فرا رسيدن آخرالزّمان را داشتند.

مارك هيچكاك در كتاب «٢٠١٢ كتاب مقدّس و پايانى جهان» در صفحه ١٠٢ مى‌گويد: