ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - محبوبيّت و مقبوليّت امام
قبل از ظهور است كه به هنگام ظهور، اين گونه از حكومت آن حضرت استقبال مىشود و همان طور كه از متن روايت ظاهر است، اين زمينهاجتماعى پس از بروز ظلمى آشكار كه در قالب شهادت نفس زكيّه پديد آمده، در جامعه ايجاد مىگردد، بر همين اساس مىتوان علّت رويكرد مردم به حكومت مهدوى را در ادامهسرخوردگى ايشان از ظلم و فساد ديگران ارزيابى كرد.
مرور رواياتى كه در اين باره وارد شدهاند، به ما مىنماياند كه عنصر محبوبيّت، در بسترسازى براى حكومت حضرت مهدى (ع)، از جايگاه ويژهاى برخوردار است. در بيانى از قتاده چنين رسيده است:
«المهدى خيرالنّاس ... محبوبٌ فى الخلايق ...؛[١]
حضرت مهدى (ع) بهترين مردم است ... او، محبوب نزد خلايق است.»
در تعبير ديگرى از اهل سنّت اين طور آمده است:
«هنگامى كه ندا دهندهاى از آسمان فرياد زند: حق در آل محمّد (ص) است، پس در آن زمان مهدى ظاهر مىشود و محبّت او در دل مردم جاى مىگيرد؛ به طورى كه در ياد هيچ كس، غير او نخواهد بود.»[٢]
در نقل ديگرى، مقدار اشتياق مردم به آن حضرت، به شدّت شوق و دلبستگى شتر مادّهاى به فرزندش تشبيه شده است:
«فيبلغ المؤمنين خروجه فيأتونه مِن كلّ ارض، يحنّون اليه كما تحنّ الناقه الى فصيلها ...؛[٣]
هنگامى كه خبر خروج حضرت مهدى (عج) به انسانهاى مؤمن مىرسد، از هر سرزمينى به سوى او روانه مىشوند و با اشتياق به سوى او مىشتابند، همان طور كه شتر مادّه به طرف فرزند خود مىرود.»
پىنوشتها:
[١]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ١١٠ و باب ٢٢، ح ٧.
[٢]. عقد الدرر، ص ٩٤.
[٣]. مراجعه شود به خطبة ٣ (شقشقيه)، نهج البلاغه.
[٤]. عقدالدّرر، صص ٩٦- ١٤٢، الباب الرابع، سنن الدّانى، ابوعمرو الدّانى؛ لوحة ٨٥ و ٩٥.
[٥]. ملاحم و فتن، سيّد بن طاووس؛ باب ٦٣، ص ١٣٩؛ معجم احاديث الامام المهدى (ع)، ج ١، ص ٤٧٨، ح ٣١٩ (با كمى تفاوت).
[٦]. عقدالدّرر، ص ٢٠٢.
[٧]. همان، ص ٨٣.
[٨]. همان، ص ١١٣، باب ٤.