در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٠ - آياتى كه بيانگر نفى ديدن با چشم است
آنان را فروگرفت؛ همان گونه كه آنان به امر خداوند، يكديگر را به قتل رساندند؛ زيرا هر دو جرم، مساوى بودند.
اينها مطالبى بود كه از اين دو آيه براى تبيين استدلال بر محال بودن ديدن خداوند به دست آوردم.
علاوه بر آن، دليل ديگر براى «محال بودن ديدن» اين است كه: خداوند متعال در قرآن كريم هرجا كه از طلب ديدن خدا ياد كرده آن را امرى خطير و وحشتناك خوانده است. مراجعه كنيد به آيه:
يَسْأَل- كَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاء فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللّهِ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ....[١]
«اهل كتاب از تو مى خواهند كه كتابى از آسمان (يك باره) بر آنان فرود آورى، البتّه از موسى بزرگتر از اين را خواستند و گفتند: خدا را آشكارا به ما بنماى، پس به سزاى ظلمشان، صاعقه آنان را فروگرفت».
كه خداوند اين درخواست را «ظلم» ناميده و بلافاصله آنان را با صاعقه مجازات نموده است. و يا آيه:
وَقَالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقَاءنَا لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرَى رَبَّنَا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيرًا.[٢]
[١] - نساء( ٤): ١٥٣.
[٢] - فرقان( ٢٥): ٢١.