در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٣ - آياتى كه بيانگر نفى ديدن با چشم است

... أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاء مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاء ...[١]

«آيا ما را به (سزاى) آنچه كم خردان ما كرده‌اند، هلاك مى‌كنى؟ اين جز آزمايش تو نيست، هركه را بخواهى به وسيله آن گمراه مى‌كنى».

و بدين ترتيب، از عمل آنان بيزارى جست و آنان را كم خرد و گمراه خواند؟

در پاسخ مى‌گوييم: در خواست ديدن از سوى موسى (ع) به منظور نكوهش و بيزارى جستن از كسانى كه كم خرد و گمراه خوانده شدند و همچنين براى قانع و ساكت كردن آنان بود. هنگامى كه آنان ديدن خداوند را درخواست نمودند، حضرت موسى (ع) آن را رد كرد و آنان را به اشتباهشان آگاه ساخت و حقيقت را برايشان روشن نمود، امّا لجاجت كردند و برآن اصرار ورزيدند و گفتند: هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد، مگر اين كه خدارا آشكارا ببينيم.

حضرت موسى (ع) نيز براى اين كه آنان محال بودن اين امر را با عبارت‌ لَن تَرَانِي‌ از خود خداوند بشنوند تا يقين پيدا كنند و شك و ترديد از آنان زدوده شود، فرمود: رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ‌؛ پروردگارا! خود را به من بنماى تا بر تو بنگرم.

[١] - اعراف( ٧): ١٥٥.