با توجّه به آنچه گفته شد، دگرگونى و تحوّلى كه در آخرت رخ خواهد داد، يا از نوع احتمال دوّم است، يا از نوع احتمال سوّم و تنها ادلّه نقلى مى تواند نظر قاطع و نهايى را بيان كند، چنانچه كه گذشت، احتمال سوّم را تأييد مى‌كند.

در قرآن كريم آمده است: در روز قيامت، دلهاى غافل و نا آگاه بيدار مى‌شوند، گرماى آتش بيشتر مى گردد و اعضا و جوارحِ خاموش، به سخن در مى آيند.

اين نمونه‌ها گواه بر اين است كه هستى در آخرت، به اوج كمال خود مى‌رسد. چنين امرى با عقل و حكمت سازگار است، امّا احتمال دوّم، مخالف حكمت است. بنابر احتمال سوّم، در آخرت، حقايق ماورايى در برابر انسان، كاملًا آشكار مى‌شوند.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ.[١]

[١] - ق( ٥٠): ٢٢.