در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٥ - گرايشها وآراى موجود درباره ديدن خداوند

برخى گفته‌اند: ديدن خداوند (همان) ادراك با چشم است!

و برخى نيز گفته‌اند: خداوند سبحان با چشم ديده مى‌شود، امّا با چشم ادراك نمى‌شود!

اختلاف ديگر اين است كه دسته‌اى گفته‌اند: خداوند را آشكار و بعينه مشاهده مى‌كنيم! و دسته‌اى ديگر گفته‌اند: خدا را آشكارا و بعينه نمى‌بينيم.

برخى گفته‌اند: هنگامى كه او را مى‌بينيم، مى‌توانيم به او خيره شويم! و برخى ديگر مى‌گويند: خيره شدن و چشم دوختن به او ممكن‌نيست.

بعضى، از جمله ضرار و حفص الفرد گفته‌اند: خداوند با چشم ديده نمى شود، امّا در روز قيامت حسّ ششمى غير از حواس كنونى براى ما مى‌آفريند كه با آن، او را درك مى‌كنيم و درمى يابيم كه چيست؟

بكريه قايلند كه خداوند در روز قيامت صورتى مى‌آفريند كه درآن ديده مى‌شود، از طريق آن با خلقتش سخن مى‌گويد!

حسين النجار گفته است: ممكن است خداوند چشم را به قلب تبديل كند و براى آن قوّه دانايى قرار دهد تا با آن، بداند و علم پيدا كند و اين علم، همان ديدن اوست!

معتزله اتّفاق دارند كه خداوند با چشم ديده نمى‌شود، امّا اختلاف دارند كه آيا با دل (قلب) ديده مى‌شود يا نه؟.