در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٢ - آياتى كه بيانگر نفى ديدن با چشم است

مأمون گفت: آفرين اى ابالحسن! ...».[١]

زمخشرى دركتاب كشّاف توانسته است حقيقت را از همان زاويه اى كه امام (ع) به آن اشاره كردند، دريابد.

وى مى‌نويسد:

«اگر بگويند: چطور موسى (ع) چنين درخواستى كرد، در حالى كه او بهتر از ديگران مى‌دانست كه چه امورى درباره خداوند امكان پذير است و چه امورى امكان‌ناپذير؟

همچنين به خوبى مى‌دانست كه خداوند برتر از آن است كه ديده شود؛ زيرا ديدن، ادراك به وسيله يكى از حواس است كه نسبت به امورى كه در جهت قرار دارند، تحقّق مى‌يابد و امورى كه نه جسم هستند و نه عرض، محال است كه در جهت قرار داشته باشند و لازم نيست كه محال عقلى بودن اين امر را به طرفداران جبر، گوشزد كنيم؛ زيرا اوّلين مورد نيست كه اشتباه مى‌كنند و لجاجت وسرسختى نشان مى‌دهند.

چگونه ممكن است موسى (ع) اين امر را درخواست كرده باشد، در حالى كه پس از آن كه قومش گفتند: خدا را آشكار به ما نشان بده و زلزله آنان را فرو گرفت فرمود:

[١] - توحيد صدوق: ١٢٢/ باب ما جاء فى الرؤية؛ الاحتجاج: ٢/ ٢٢٠؛ بحار الأنوار: ١٣/ ٢١٨.