نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧١ - (٢٤) شعار
(٢٤) شعار
گاهى فرد يا ملتى آرزوهاى خود را بيان ميدارد كه بدان شعار گفته ميشود، شعار دادن باعث توجه بيشتر به اهداف ميشود فى الجمله خوبست ولى بايد در آن افراط صورت نگيرد.
بعضيها در همه زندگانى خود فقط بذكر شعار اكتفا ميكنند و گويا جز شعار دادن وظيفه عملى ندارند، شعار بايد مقدمه عمل باشد نه عوض و بدل عمل.
پارهاى از احزاب و حكومتها تنها براى فريب دادن ملتها و رسيدن به اهداف شخصى خود شعار ميدهند و مردم را به بيراهه مىكشانند شعارها گاهى كوتاهتر از اهداف مطلوب است. گاهى خارج از توان مادى و معنوى مردم و گاهى موجب وحشت بيگانگان و حساسيت آنان در عين حالى كه عملى هم نيست و زمانى منحرفكننده.
ما همه اين اقسام را هم در بين مردم خود و هم مردم بعضى از كشورهاى همسايه خود شنيديم و ضررهاى آنها را نيز ديديم بنابراين بايد هم ما و هم ديگران از گذشتهها پند بگيريم و شعارهاى آينده ما معقول و در حد توان و منطبق با عينيتهاى خارجى- و لو در دراز مدت- صورت گيرد.
شعارى كه عملى نگردد و دشمنى را تحريك كند جز ضرر اثرى ندارد.
از همه خندهدارتر شعارر كمونيستان بود كه نان و لباس و مسكن بود كه بعد خودشان اعتراف كردند كه بعوض نان كارتوس بشكم مردم داخل شد و بجاى كور (خانه) گور داده شد و بجاى لباس كفن: براستى كمونيستها در رهائى مردم فقير (باصطلاح خودشان طبقه كارگر) از رنج گرسنگى و