انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٥ - اهميت حواس و عقل

عقل خود درك مى‌كند؛ اما حيوانات عقل شان بسيار ضعيف است و نمى‌توانند مانند انسان همه چيز را توسط عقل خود درك كنند. لذا حس شنوايى بهترى را براى آن‌ها مرحمت فرموده تا اين‌كه تعادل در زندگانى مخلوقات بر قرار باشد و زندگى حيوانات نيز مختل نشود.

«فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ، وَ ما لا تُبْصِرُونَ»

ما قسم مى‌خوريم به آن چيزهاى كه شما مى‌بينيد و به آن چيزهاى كه شما نمى‌بينيد.

انسان نبايد اين‌گونه فكر كند كه همه چيز بايد ديده شود، نه خيلى چيزهاى وجود دارد كه انسان نمى‌تواند آن‌ها را مشاهده نمايد. آيه مباكه فوق دليل روشنى است براى اثبات اين واقعيت‌ها؛ منتهى ما از ديدن آنان عاجز هستيم.

«إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ»

اين قرآن يقيناً از گفته فرستاده‌اى بزرگوار است. در اين‌جا مراد از فرستاده يا جبرئيل است يا پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم. در هر دو صورت درست است؛ زيرا قرآن در واقع قول پروردگار است؛ اما از اين‌كه توسط جبرئيل براى پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم آورده شده است به او نيز نسبت مى‌دهد. اگر مراد، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم باشد چون آن‌حضرت كلام خدا را براى مردم ابلاغ مى‌كند به ايشان نيزنسبت داده شده است و الّا قرآن، نه قول جبرئيل است و نه قول پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم بلكه قول خداى واحد قهار است.

قرآن مجيد از ابتدا تا انتها، همه قول خداوند عظيم الشأن است؛ ولى متأسفانه بعضى از دانشمندان مصرى و ايرانى مى‌گويند كه الفاظ قرآن از پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم است؛ ولى معنى آن از خدا است. اين موضوع را يك عده از قلم به‌دستان كشورما نيز طوطى وار بيان مى‌كنند. در كشورى كه به‌نام آزادى بيان، به‌نام دموكراسى و به نام‌