انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٩ - اهميت حواس و عقل
كند بدون تحقيق بىپذيرد. بنابراين آنعدهاى كه چنين خرافات را بيان مىكنند، هيچ دليلى براى صحت گفتار خود ندارند و نبايد جوانان متديّن به اين خرافات گوش دهند. قرآن مجيد كلماتى را بيان مىكند كه هيچ ترديدى براى انسان باقى نمىماند. انسان مطمئن مىشود كه قرآن كلام خدا است. در نتيجه آيات قرآن بگونهى است كه هر عاقلى اين موضوع را مىپذيرد كه هم الفاظ آن از خدا است و هم معنى آن.
«فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ، وَ ما لا تُبْصِرُونَ»
ما قسم مىخوريم به آن چيزهاى كه شما مىبينيد و به آن چيزهاى كه شما نمىبينيد.
انسان بايد هم حسّيات را قبول داشته باشد و هم معقولات را. خدا به انسان عقل داده است اگر كمى تفكر كند مىداند كه الفاظ و معانى قرآن هردو از توان بشر خارج است و با آنكه پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم يك شخص امّى و بىسواد بودند. براى يك شخص بىسواد ممكن نيست كه چنين چيزى را بيان كند كه حتى بعد از هزار و چند صد سال براى انسانها قابل فهم نباشد. آنهم در بدترين محيط كه شرك و بت پرستى، جهالت و خرافه پرستى به اوج خود رسيده بود و از علم و دانش درآنجا خبرى نبود.
هر انسان عاقل كه به معانى و الفاظ قرآن مجيد دقت و توجه كند، مىفهمد كه الفاظ و معانى آن هردو از جانب خداوند متعال جل جلاله است؛ منتهى اگر بگوييم قرآن قول پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم است، اشكال ندارد؛ زيرا انسانها قرآن را از زبان آن حضرت صلى الله عليه وآله وسلم مىشنيدند و خداوند توسط آن بزرگوار كلام خود را براى بشريت ابلاغ مىكرد.