انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١ - سوره مباركه حاقه

به نام خداوند رحمت‌گر مهربان‌

تحقق يابنده (١)

تحقق يابنده چيست؟ (٢)

و چه چيز تو را آگاه كرد كه تحقق يابنده چيست؟ (٣)

ثمود و عاد [عذاب‌] كوبنده را دروغ انگاشتند (٤)

و اما [قوم‌] ثمود پس به‌وسيله [عذاب‌] طغيان‌گر هلاكت شدند (٥)

و اما عاد، پس با باد سرد سركش هلاك شدند (٦)

[كه آن [باد] را هفت‌شب و هشت روز پياپى بر آنان مسلط كرد. در آن [مدت‌] مردم را فرو افتاده مى‌ديدى گويى آن‌ها تنه‌هاى نخل‌هاى ميان تهى‌اند (٧)

و آيا از آنان كسى را بر جاى مى‌بينى (٨)

و فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و شهرهاى سرنگون شده [سدوم و عاموره‌] مرتكب خطا شدند (٩)

پس فرستاده پروردگارشان سرپيچى كردند و [خدا هم‌] آنان را به گرفتنى سخت فرو گرفت (١٠)

در حقيقت چون آب طغيان كرد ما شما را بر كشتى سوار نموديم (١١)

تا آن را براى شما [مايه‌] تذكرى گردانيم و گوش‌هاى شنوا آن را فرا گيرد (١٢)

پس آن‌گاه كه در صور يك بار دميده شود (١٣)

و زمين و كوه‌ها از جاى خود برداشته شوند و هر دوى آن‌ها با يك تكان ريزريز گردند (١٤)

پس آن روز است كه واقعه [آن‌چنانى‌] وقوع يابد (١٥)

و آسمان از هم بشكافد و در آن روز است كه آن از هم گسسته باشد (١٦)