انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٥ - خرافات در طول تاريخ
قبول نمىكنند و حرف اكثريت آنها اين است كه مردم ما را مسخره مىكنند؛ زيرا ديگران در مراسم فاتحه گيرى به مردم غذا دادهاند و ما نيز مجبوريم براى حفظ آبروى خود به مردم غذا بدهيم. قرآن مجيد چنين عملى را قبول ندارد و از نظر شرع مقدس اسلام چنين كارها حرام است. اينگونه اعمال نه تنها نفعى براى ميّت ندارد كه به ورثه ميّت نيز ظلم مىشود. اينگونه اعمال اكثراً از روى ريا و خود نمايى انجام مىشود، لذا علاوه بر اينكه چنين اعمالى باطل و خرافاتى است، از نظر شرعى نيز فعل حرام شمرده مىشود.
واقعاً اگر كسى قلباً به ميّت دلسوزى دارد، بايد ابتدا به فكر بدهكارىهاى ميّت باشد، در فكر اين باشد كه آيا اين ميّت نماز خوانده يا خير؟ آيا اين ميّت، روزهاش را گرفته است ياخير؟ آيا اين ميت، خمس و زكات داده يا خير؟ آيا اين ميت، مال مردم را خورده است يا خير؟ آيا اين ميت، بقيه واجبات خود را انجام داده است يا خير. متآسفانه كسى به اين فكر نيست؛ بهجاى اينكه پولها را بيهوده مصرف مىكنند، بهتر است به فكر واجبات ميّت باشند تا او از گرفتارىهاى برزخ و قيامت نجات يابد.
موضوع ديگر كه در بين مردم ما وجود دارد متأسفانه موضوع عروسى است كه توسط عدهاى از مردم صورت مىگيرد. در اين عروسىها پولهاى گزاف مصرف مىشود و براى برگزارى مراسم عروسى مبلغ قابل توجهى را به هوتل و يا سالنهاى عروسى مىپردازند. البته تنها مسئله برگزارى مراسم عروسى نيست؛ بلكه از ابتداى برنامه وقتى يك نفر براى خواستگارى دختر پيدا مىشود، پدر بىعقل دختر شرط مىكند كه بايد چند صد هزار پول به عنوان گله، يا (شير بها) و يا به عناوين ديگر به او بپردازند؛ مقدار قابل توجه طلا براى دخترش خريدارى نمايند. مراسم عروسى دخترش بايد در هوتل مجلل برگزارشود، چند صد نفر در آن عروسى