انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٤ - آشكارشدن نيت ها
كه در زبانهاى پشتو، انگليسى، اردو و فارسى نيز قلب به همين دو معنى فيزيكى و روحى ياد مىشود؛ يعنى در مورد معنى فيزيكى مىگوييم فلانى رگ قلبش بسته شده و علاج آن مشكل است. در معنى روحى مىگوييم كه قلب من بر چنين چيزى و يا به اين حرف گواهى مىدهد. در اينصورت دانسته مىشود كه چرا ادراك به قلب نسبت داده مىشود؟
بنابراين اگر قلب را به دو معنى فيزيكى و روحى بگيريم اشكال بر طرف مىشود. البته اين موضوع بحث زياد مىخواهد كه من نمىخواهم در جزئيات آن وارد شوم؛ زيرا در بعضى از كتابهاى خود من آن را ذكر كردهام.[١] اين مطلب از بعضى از آيات قرآن مجيد نيز دانسته مىشود كه مى فرمايد: «وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ»[٢] آن چيزهاى كه در نفس شما است، چه اظهار كنيد و چه پنهان نگهداريد. «يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ» خدا به اين چيزها شما را محاسبه مىكند و از شما حساب مىگيرد. فرق نمىكند هر چيزى كه در باطن شما بوده است و يا قصد داشتهايد، همه در روز قيامت پرسيده مىشود.
«إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ»
آيا بشر نمىداند كه خدا به كار او آگاه است. وقتى كه انسان مىداند خداوند جل جلاله از كار او باخبر است، نبايد به دنيا اينقدر علاقهمند باشد؛ زيرا هر انسان عاقل امروز بهخوبى مىداند كه بعد از مرگ دوباره زنده مىشود و تمام اسرار او در ميدان حساب فاش
[١] - از جمله در كتاب( روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد) نوشته معظمله، چاپ اول، تاريخ چاپ سال ١٣٧٦
[٢] - بقره/ آيه ٢٨٤