انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٨ - قيامت
ديد كه انواع حيوانات از آن ويروسها به وجود آمدند و تمام آنها به اشكال اوليه خود برگشتند؛ وقتى اين حالت را مشاهده مىكند از ديدن آنها وحشت نموده و يك مرتبه به زمين مىافتد و جان خود را به جان آفرين تسليم مىكند.
قيامت معنى علمىدارد و ما مىخواهيم علمى صحبتكنيم؛ آنهايى كه خرافاتىاند و چيزى را نمىفهمند و يا اگر مىفهمند براى نيل و رسيدن به تمايلات حيوانى، قيامت را انكار مىكنند، در حقيقت خود را فريب مىدهند و زود است كه آنها به عذاب الهى گرفتار شوند.
عدهاى از مردم منكر قيامت هستند. اما عدهاى ديگر منكر نيستند و مىگويند، قيامت خيلى دور است؛ چگونه ممكن است نقد امروز را به خاطر نسيه روز قيامت از دست بدهيم.
«إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً»
معلوم است كه انسانها قيامت را دور مىدانند؛ زيرا براى انسان قضيه ماه و قضيه سال مطرح است و چهطور ممكن است كه ميليونها و يا ميلياردها سال را دور ندانند؟ مثلًا اگر شخصى بخواهد از كسى پول قرض كند و بگويد كه بعد از سه سال پول شما را بر مىگردانم، شخص پولدار تعجّب مىكند كه عجب انسانى است! بعد از سه سال مىخواهد قرض مرا برگرداند؛ لذا به او پول قرض نمىدهد. وقتى سه سال در نظر انسان دور معلوم شود، مسلماً قيامت خيلى دورتر به نظر خواهد رسيد. قيامت معلوم نيست كه چند ميليون و يا چند ميليارد سال طول بكشد و ظرفيت انسان گنجايش آن را ندارد. به عبارت ديگر انسان اسير زمان و مكان است، انسان محدود است و هر چيزى محدود است ظرفيتش نيز به همان اندازه محدود است؛ به همين دليل نمىتواند دور انديشى داشته باشد. تنها موجودى كه محدود نيست خداى حكيم است و بس. او فوق زمان و مكان است به اين معنى كه