انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٣ - آشكارشدن نيت ها

موضوع قلب و سينه در بين مردم ما نيز مطرح است، مثلا كسى‌كه مى‌خواهد محبت خود را به ديگرى اظهار كند مى‌گويد: من شما را قلباً دوست دارم. هيچ وقت ما به هم‌ديگر نمى‌گوييم كه من شما را به انگشت خود دوست دارم و يا اين‌كه به چشم خود دوست دارم؛ اماّ اين مطلب را هميشه تكرار مى‌كنيم كه من به قلب خود و يا به دل خود شما را دوست دارم؛ شما هميشه در قلب من هستيد، امثال اين حرف‌ها. سعدى اين مرد فصيح زبان كه در ادبيات فارسى استاد است نيز اين جمله را كه «ياد تو در سينه ام است» استعمال كرده است. او مى‌گويد:

تاكنون كسى نمى‌داند كه چه ارتباطى بين روح و قلب وجود دارد كه در قرآن مجيد نيز به همين عبارت آمده است.

«وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ»

و آن‌چه در درون سينه‌هاست آشكار مى‌گردد. در اين‌جا جواب قانع كننده همين است كه بگوييم مراد از صدر و قلب كه در قرآن از آن ياد شده است هم معنى فيزيكى آن است و هم معنى روحى؛ زيرا روح يعنى همان نفس انسان است‌