انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٦ - عظمت جهادگران

اين حديث را قبلًا بيان كردم كه پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم فصيح ترين مرد عرب خود را معرفى كرده‌اند و حضرت على عليه السلام نيز بسيار با فصاحت و بلاغت صحبت مى‌كردند. كتاب نهج البلاغه گواه روشنى بر فصاحت حضرت على عليه السلام است؛ مسلماً حضرت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم فصيح‌تر از على عليه السلام بوده‌اند؛ ولى نه كلام پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم و نه كلام حضرت على عليه السلام كه در خطبه‌هاى نهج البلاغه آمده است، هيچ كدام با آيات قرآن قابل مقايسه نيست؛ براى اين‌كه قرآن الفاظ را چنان زنده و پر معنى بيان مى‌كند كه از قدرت و توانايى بشر خارج است. سوره عاديات را كه اكنون من در رابطه با جهاد و مجاهدين تفسير كردم، اگر همين الآن اين سوره را در رابطه به حج تفسير كنم، كاملًا تطبيق مى‌شود. همين آياتى‌را كه در رابطه با جهاد تفسير كردم، با داستان مكه و منى و داستان عرفات و مشعر و هم‌چنين داستان حجاج و عمل‌كرد آن‌ها مطابقت پيدا مى‌كند. قرآن كتاب هدايت است و براى هدايت بشر نازل شده است. خداوند متعال جل جلاله مى‌فرمايد: «كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ»[١] رسول من، اين كتاب را براى شما فرستاديم تا مردم را از تاريكى‌ها به‌سوى نور هدايت كنيد.

«هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»[٢] «هُدىً لِلنَّاسِ»[٣] قرآن براى رهنمايى انسان‌ها و براى برقرارى عدالت اجتماعى و تقرب آنان با خداى عز و جل نازل شده است. در جاى‌

[١] - ابراهيم/ آيه ١

[٢] - بقره/ آيه ١

[٣] - بقره/ آيه ١٨٥