انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٤ - عظمت جهادگران

عناوين مختلف پول و اسلحه توزيع كردند و در جبهات اختلاف انداختند و صفوف مجاهدين را سُست كردند.

كمونيست‌ها به‌خوبى از ضعف مجاهدين اطلاع يافتند و اختلافات موجود بين رهبران مجاهدين سبب شد كه دشمن از آن سوء استفاده كند و هركدام از فرماندهان را به نحوى فريب دهد. بعضى‌ها را به بهانه اين‌كه قوم شما محروم است و ما اين سلاح‌ها را براى شما مى‌دهيم تا در برابر فلان قوم، از خود دفاع كنيد. بعضى‌ها را گفتند كه حقوق شما پايمال شده است و ما مى‌خواهيم شما توسط اين سلاح‌ها از حق خود دفاع نماييد. بعضى ديگر را هم شايد مى‌گفتند: حق حكومت كردن با شما است و ديگران چه‌كاره هستند؟ شما اين سلاح و مهمات را بگيريد، وقتى كه ما رفتيم اقلًا با اين تسليحات مانع رسيدن ديگران به‌قدرت شويد. مسأله قوميت، زبان، منطقه را مطرح نمودند تا عده‌اى از فرماندهان را فاسد كردند. به نظر شما در اين موارد چه‌كسانى مقصراند؟ جواب واضح است كه رهبران جهادى مقصراند؛ زيرا آن‌ها بودند كه نتوانستند افراد خود را از نگاه اعتقادى و فكرى به سطح بالاتر برسانند و يا اقلًا همانند ويتنام تحت يك فرماندهى واحد حركت كنند و جنگ را منظم اداره نمايند. اگر رهبران جهادى مى‌توانستند افراد خود را درست جهت بدهند، امروز مردم مسلمان كشور به اين وضعيت گرفتار نمى‌شدند.

مشكل ديگرى كه در برابر انسجام مجاهدين وجود داشت، تعدد احزاب بود. در ادامه جهاد احزاب زيادى به وجود آمد و همين تعدّد احزاب مانع حركت منظّم در صفوف جهادگران گرديد؛ تعدد احزاب سبب گرديد كه در جبهات جنگ، هماهنگى صورت نگيرد و هم‌چنين در موضع‌گيرى‌هاى سياسى، به‌صورت درست تصميم گيرى نشود. تعدّد احزاب در واقع درد بدون درمان براى جهاد اسلامى ما بود كه در ادامه جهاد مسبّب بروز جنگ‌هاى داخلى در كشور گرديد. تمام اين‌مشكلات‌ها از