در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٢٢ - تفسير بخشى از سوره قمر

است كه نوح در بين آنها به اين اسم معروف بوده است و از روى قرائن حدس زده‌اند كه موضوع مورد بحث مربوط به هفتاد هزار سال پيش باشد؛ الواح مزبور قريب به سى هزار عدد بوده است.

«مستر اسميت» مورخ انگليسى هم در بعضى از حفارى‌ها، الواح گلى را كشف كرده كه روى آنها حادثه طوفان را با خط ميخى حك كرده بودند و آن الواح ساخت دوران آشوريان (٦٦٠ سال پيش از ميلاد) بود؛ در آن الواح نيز از بعضى كتب قديمه نقل شده كه «مستر اسميت» حدس مى‌زند اين كتب، مربوط به ١٤ قرن پيش باشد.

حفارى‌ها

حفارى‌هايى كه در «اور»[١] به دست «لئوناردو ولى» در مدت مجاهدات هشت ساله او انجام شده است به جهانيان آشكار ساخت كه قضيه طوفان نوح يك حقيقت تاريخى بوده نه افسانه.

طريق اين كشف بنا بر آنچه «ژنرال سر پرسى سايكس» در مقدمه تاريخ ايران نوشته بدين گونه بوده است: «در محلى كه سيل و طغيان آب طبقات مختلف خاك آن را شسته و زمين را به طبقه خاك مربوط به ٣٢٠٠ سال قبل از ميلاد رسانده بوده، گودالى به عمق ٤٨ پا و به عرض ٧٥ پا كندند، در اينجا هشت ساختمان، هر

[١].« اور» شهر قديم كلده واقع در ملتقاى شط الحى و فرات در ٢٤٥٠ سال پيش از ميلاد به واسطه« اورايگور» اولين پادشاه« سومرو آكد» بنا شده است و حضرت ابراهيم در آن حوالى گوسفندانش را مى‌چرانيد.