در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٤ - قرآن كتاب هدايت

شرعى، مسائل اجتماعى و ... هم پرداخته است اما هدف اصلى اين كتاب هدايت بشر از جهل و ظلمت به معرفت و نور است، لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ[١]؛ هدف آن هدايت مسلمين‌[٢]؛ بلكه هدايت مردم‌[٣] مى‌باشد.

خداوند متعال در وصف اين كتاب مى‌فرمايد: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ‌[٤]. با توجه به عموميت هدايت براى تمام بشر و استفاده از لفظ (الناس)، اين نكته بدست مى‌آيد كه قرآن هادى تمام بشر است و هر كس به اندازه سعه وجودى خود از هدايت آن بهره‌بردارى مى‌كند. قرآن كريم براى به تكامل رسيدن بشر نازل شده است و به‌ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى‌[٥]، مى‌رساند.

از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است‌[٦]:

«وقتى فتنه‌ها همانند ساعت‌هاى تاريك شب بر شما هجوم آورد به قرآن پناه ببريد. قرآن پناهگاه بى‌پناهان است و در هر شرايطى تسليدهنده خاطر است.»

[١]. سوره ابراهيم، آيه ١.

[٢]. سوره نحل، آيه ١٠٢.

[٣]. سوره آل عمران، آيه ٤.

[٤]. سوره بقره، آيه ١٨٥.

[٥]. سوره نجم، آيه ٩.

[٦]. كلينى، اصول كافى، ج ٢، ص ٥٩٩؛ حر عاملى، وسائل الشيعه، ج ٦، ص ١٧١.