در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣١٤ - چند راه حل و تفسير آيات

كه جز پاك شدگان بر آن دست ندارند.

خداوند با سوگندى بزرگ، قسم ياد مى‌كند كه قرآن را جز پاكان «مَسّ» نمى‌كنند. منظور از «مَسّ»، فهميدن و درك نمودن و دريافت كردن است. پاكان نيز دوستان خدا و مورد مهر اويند: ... إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ‌[١]؛ خداوند توبهكاران و پاكيزگان را دوست مى‌دارد.

و نيز مى‌فرمايد: ... فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ‌[٢]؛ در آن (مسجد قبا)، مردانى هستند كه دوست دارند خود را پاك سازند، و خدا كسانى را كه خواهان پاكى‌اند، دوست مى‌دارد.

پس از مجموع اين آيات روشن مى‌شود كه حقايق و مفاهيم و معارف قرآن، در خور فهم همه نيست و درك آنها نيازمند چيزهايى است كه پيش از پرداختن به فهم و درك قرآن، بايد به آنها دست يافت. بايد سير الى الله نمود و به تهذيب نفس و تكميل روح و تطهير باطن پرداخت تا داراى نفسى پاك و دلى مطهر شد و دوستى خداوند را بدست آورد. در اين صورت، خداوند نيز توفيق دريافت قرآن كريم را ارزانى مى‌دارد.

[١]. سوره بقره، آيه ٢٢٢.

[٢]. سوره توبه، آيه ١٠٨.