در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٣ - ٣ پيآمدهاى آفرينش انسان

مُبِينٌ‌[١]؛ اى فرزندان آدم، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد، زيرا وى دشمن آشكار شماست؟

٢. وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا* فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا* قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا* وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا[٢]؛ سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد؛ سپس پليدكارى و پرهيزكارى‌اش را به آن الهام كرد؛ كه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد، و هر كه آلوده‌اش‌

ساخت، قطعاً درباخت.

ابهامات و سؤالات‌

آيات اين بخش نيز مانند دو بخش گذشته، داراى ابهاماتى است كه پيش از پرداختن به تفسير آيات، به چند مورد از آنها اشاره مى‌كنيم تا مطلب بهتر روشن شود.

١. خداوند در سوره بقره مى‌فرمايد: وَ إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنّى جَاعِلٌ فِى الأَرْضِ خَليفَةً ...[٣]؛ و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمين جانشينى خواهم گماشت.

و پس از چند جمله، مى‌فرمايد: وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ‌

[١]. سوره يس، آيه ٦٠.

[٢]. سوره شمس، آيه ٧- ١٠.

[٣]. سوره بقره، آيه ٣٠.