در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٨ - ماهيت دين
سختترين آزمايش به بهترين وجه برآمد. داستان شيرين بحثهاى او را با بتپرستهاى بابل و منطق قوى و نيرومندش را در استدلال با ستاره پرستان «حران» خداوند در قرآن سوره انبياء و بقره توضيح مىدهد.
به همين جهت در قرآن در آيات زيادى از توحيد يكتاپرستى به ملت ابراهيم تعبير شده است چنانچه در سوره انعام- آيه ١٦١ و ١٦٢- مىفرمايد: قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ* قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ «بگو پروردگار من، مرا به راه راست كه دين استوار است هدايت فرموده و آن آيين پاك ابراهيم است كه از شرك و بتپرستى دور بود. بگو نماز و پرستش و زندگى و مرگ من براى خداييست كه پروردگار جهانيان است».
از اين آيات و آيات ديگر از قبيل آيه ٩٤ از سوره بقره، و آيه ٣٨ از سوره يوسف، و آيه ٥٤ از نحل، و آيه ١٥ از زمر، و آيه ٣٠ از اعراف، و آيه ١٤ از مؤمن استفاده مىشود كه حقيقت دين در منطق قرآن تسليم بشر در پيشگاه با عظمت خداست و اين جز با شناختن پروردگار جهان و پرستش خالص او و انجام كارهاى نيك بر طبق مقررات الهى و موازين خرد ممكن نيست.
اگر ما در شناخت حقيقت دين به همين گفته قرآن كه كاملًا صريح و قابل فهم است توجه كنيم، هم در درك مطلب گرفتار ابهام