در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٢٢ - زبان قرآن

* تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى‌[١]؛ زيرا اين آيه اشاره دارد كه فرزند دختر را به خدا نسبت دادن، يعنى قائل شدن به اين كه ملائكه دختران خدا هستند و فرزندان پسر را براى خود خواستن، تقسيم بدى است، زيرا دختر از پسر كم ارزش‌تر است بلكه وسيله ننگ است.

٤. آياتى كه اگر معناى ظاهرى آنها را بگيريم و تأويل و توجيه نكنيم با عقايد مسلم اسلامى سازگار نمى‌باشند، مانند: وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا[٢]؛ يدُاللهِ فَوقَ أيدِيهِم‌[٣]؛ بَل يَدَاهُ مَبسُوطَتَان‌[٤]؛ الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى‌[٥]؛ ثُمَّ استَوَى عَلَى العَرْشِ‌[٦]؛ اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ‌[٧]، و وُجُوهٌ يَوْمَئِذ نَّاضِرَةٌ* إلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ.[٨]

٥. آياتى كه مفهوم ظاهر آنها با خرد انسانى و دانش فعلى سازگار نيست، مانند خلقت زمين و آسمان در شش روز،[٩] زيرا با نبود زمين و آسمان و آفتاب و ماه، شب و روز چه معنايى مى‌تواند داشته باشد؟

[١]. سوره نجم، آيه ٢١- ٢٢.

[٢]. سوره فجر، آيه ٢٢.

[٣]. سوره فتح، آيه ١٠.

[٤]. سوره مائده، آيه ٦٤.

[٥]. سوره طه، آيه ٥.

[٦]. سوره اعراف، آيه ٥٤.

[٧]. سوره نور، آيه ٣٥.

[٨]. سوره قيامه، آيه ٢٢- ٢٣.

[٩]. ر. ك: سوره اعراف، آيه ٥٤.