در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١١٢ - موارد استعمال تأويل در قرآن

حال از آن دوازده مورد چهار بار در حال اضافه به (احلام) و رؤيا و يا ضميرى كه به رؤيا باز مى‌گردد استعمال شده است، كه عبارتند از:

١. هنگامى كه دو جوان همراه يوسف وارد زندان مى‌شوند و اين‌گونه درخواست تعبير خواب خود را مى‌كنند: نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ‌[١]؛ ما را از تعبير خواب خود آگاه كن، ما تو را از نيكوكاران مى‌بينيم.

در اين آيه ضمير (بتأويله) به رؤيا و خواب آن دو نفر باز مى‌گردد.

٢. وقتى ملك مصر در خواب مى‌بيند كه هفت گاو چاق، هفت گاو لاغر را و هفت سنبله سبز، هفت سنبله خشك را مى‌خورند از مُعبرين خواب درخواست تعبير آن را مى‌كند كه جواب مى‌دهند: أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ‌[٢]؛ خواب‌هاى پريشان [ديدهاى‌] و ما اين خواب‌ها را نمى‌توانيم تعبير كنيم.

٣. در اين هنگام آن فردى كه از زندان آزاد شده بود گفت: أَنَاْ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ‌[٣]؛ من شما را به تعبير اين خواب آگاه مى‌سازم‌

[١]. سوره يوسف، آيه ٣٦.

[٢]. همان، آيه ٤٤.

[٣]. همان، آيه ٤٥.