زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٢٣٧ - ٣١٦ مزار مقداد بن اسود

منوره و احتمالًا در قبرستان بقيع، به خاك سپرده شد.[٨٨٦] از وى، نسلى باقى نماند.[٨٨٧]

افزون‌بر زيارتگاه منسوب به مقداد در مقداديه، قبور ديگرى، از جمله در روستاى «سيدى مقداد» در جنوب دمشق و نيز بالاى تپه «تل مقداد»، نزديك شهرك «المَحَجّه» در جنوب سوريه، به مقداد منسوب مى‌باشد كه با توجه به تصريح مورخان مبنى بر دفن وى در مدينه منوره، انتساب هيچ‌يك از اين زيارتگاه‌ها را به وى نمى‌توان پذيرفت.

فاضل مقداد سيورى: شيخ جمال‌الدين مقداد بن عبدالله بن محمد بن حسين بن محمد سيورى حلى اسدى، معروف به فاضل سيورى است. او با انتساب به روستاى خود «سيور» (از توابع شهر حله)، به نسبت سيورى، شهرت يافته است.[٨٨٨] بيشترين اطلاعات به‌جا مانده درباره وى، از سوى شاگردش، «حسن بن راشد حلى» است. او فاضل مقداد را اين‌گونه توصيف مى‌كند: «صدايى رسا و زبانى گويا داشت و در دانش‌هاى فراوانى، تبحر داشت. او يك فقيه و متكلم بود كه در منطق و اصول فقه و نحو، توانا بود و كتاب‌هاى مفيدى از وى، برجا مانده است».[٨٨٩]

از اساتيد فاضل سيورى، مى‌توان شهيد اول (متوفاى ٧٨٦ ه. ق) را نام برد.[٨٩٠] او در اواخر عمر، در نجف اشرف، مدرسه‌اى را بنا نمود و شاگردان بسيارى را تربيت كرد كه از آن جمله‌اند: احمد بن محمد بن فهد حلى، ظهيرالدين محمد بن على ابن حسام عاملى عيناثى، زين‌الدين على تولينى نحاريرى عاملى، محمد بن شجاع انصارى حلى و حسن بن راشد حلى.[٨٩١] براى وى، از فرزندى به نام عبدالله كه راه پدر را در فراگيرى علوم دينى ادامه داد، ياد شده است.[٨٩٢]

[٨٨٦] . تاريخ‌خليفة، ص ٩٨؛ الاستيعاب، ج ٤، ص ١٤٨٢.

[٨٨٧] . جمهرة أنساب العرب، متن، ص ٤٤١.

[٨٨٨] . تعليقة أمل الآمل، ص ٣١٩؛ روضات الجنات، ج ٧، ص ١٦٥.

[٨٨٩] . موسوعة طبقات الفقهاء، ج ٩، ص ٢٨٥.

[٨٩٠] . همان، ص ٢٨٤.

[٨٩١] . همان، ص ٢٨٥.

[٨٩٢] . التنقيح الرائع لمختصر الشرائع، المقدمة، ص ٢٨؛ روضات الجنات، ج ٧، ص ١٦٢.