زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ١٥٥ - ٢٦٣ مزار سيد يحيى بن عمر علوى

زركلى نيز مى‌گويد: «فقوي امره جدا»[٥٠٠]؛ «به جدّ، اموراتش قوت گرفت».

يحيى بن عمر، پس از پيروزى بر لشكر عبدالله بن محمود، ماندن در كوفه را به دو دليل صلاح نديد: نخست، از آنجا كه كوفه در آينده، آبستن حوادث بود، نخواست جان مردمان بى‌گناه، به خطر افتد. دوم، چون مردم گروه گروه، به وى مى‌پيوستند، صلاح ديد تا در خارج كوفه، اردو بزند و پادگان نظامى براى خود، برپا كند. ازاين‌رو، در خارج كوفه و در محلى، به نام «بُستان» كه سه فرسخ از «جنبلا» فاصله داشت، لشكرگاهى برپا كرد و عده‌اى از اعراب اطراف نيز به او پيوستند و لشكريانش بسيار شد.[٥٠١] يحيى به تشكيل و تحكيم موضع خويش پرداخت و اموال و مركب‌ها و سلاح‌هاى بسيارى را فراهم آورد. از جمله كسانى كه به نهضت يحيى بن عمر پيوستند، عبارت‌اند از:

- عبدالله بن اسماعيل بن ابراهيم بن محمد بن على بن محمد بن عبدالله بن جعفر بن أبى طالب (ع)؛

- صالح و ابراهيم بن عثمان بن عبدالله بن الحسن بن الحسن بن على بن ابى‌طالب (ع)؛

- احمد بن محمد بن يحيى بن عبدالله بن الحسن بن الحسن بن على بن أبى‌طالب (عليهم السلام)[٥٠٢]؛

- ابن السميدع‌[٥٠٣]؛

- ابو محمد عبدالله بن زيدان بن بجلى (عجلى) كه مردى پرهيزكار و دانشمند بود. او از سواران مشهور سپاه يحيى بود.[٥٠٤]

- هيضم بن علاء عجلى كه با گروهى از بستگان خود، به يارى يحيى، شتافته بودند.[٥٠٥]

[٥٠٠] . الاعلام، ج ٨، ص ١٦٠.

[٥٠١] . تاريخ الطبرى، ج ١١، ص ٢١١؛ تاريخ ابن خلدون، ج ٤، ص ٣٥٦؛ تاريخ الكوفه، ص ٣٨٢؛ الكامل فى التاريخ، ج ٧، ص ١٢٧.

[٥٠٢] . شرح الأخبار، ج ٣، ص ٣٤٦.

[٥٠٣] . مقاتل الطالبيّين، ص ٥٢١.

[٥٠٤] . همان، صص ٥١٠ و ٥١١؛ الشافى، ج ١، ص ٢٨٦.

[٥٠٥] . مقاتل الطالبيّين، ص ٥٠٨.