زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ١١٩ - ٢٤٣ آستان قاسم بن موسى (ع)
علاقه امام هفتم (ع)، محسوب مىشد. شيخ مفيد (رحمه الله) و ديگران، مادرش را ام ولد دانستهاند.[٣٧٩] اما مرحوم حرزالدين، قائل است كه، مادرش «امالبنين» و برادر اعيانى امام رضا (ع) و حضرت فاطمه معصومه (عليها السلام) است.[٣٨٠]
علامه نمازى شاهرودى در مستدركات علم رجال الحديث، پس از بيان نام و نسب شريف او، مىنويسد: «علماى رجال قديم، نام او را در كتابهايشان ذكر ننمودهاند. اما او سيدى جليلالقدر بود كه پدرش، او را بسيار دوست مىداشت و به وى محبت مىكرد».[٣٨١]
«عبدالحسين شبسترى»، مؤلف «احسن التراجم»، عبدالحسين شبسترى درباره وى مىنويسد:
احد ابناء الامام (ع) و كان عالما جليلالقدر عظيم المنزله و كان الامام (ع) يحبّه ويرأف به ولاه الامام (ع) على صدقاته. كان حيا قبل سنة ١٨٣ ه. ق، و قبره بالقرب من الحلّة بالعراق.[٣٨٢]
وى يكى از فرزندان امام موسى كاظم (ع) است. او مردى عالم و جليلالقدر و بلند جايگاه بود. امام موسى (ع)، او را دوست مىداشت و به او محبت مىكرد و توليت موقوفات خود را به او، سپرده بود. قاسم تا قبل از سال ١٨٣ ه. ق، در قيد حيات بود. قبرش نزديك حله در عراق است.
شيخ عباس قمى (رحمه الله)، در منزلت او مىگويد: «اما قاسم بن موسى بن جعفر (ع)، سيدى جليلالقدر بوده و كافى است در جلالت شأن او، خبرى را كه ثقةالاسلام كلينى (رحمه الله) در كافى، روايت كرده است.[٣٨٣]
«يزيد بن سليط» مىگويد:
در راه مكه، به حضور امام موسى كاظم (ع) رسيدم و از آن حضرت، درخواست
[٣٧٩] . الارشاد، ج ٢، ص ٢٠١؛ المجدى فى انساب الطالبيّين، ص ١٠٧؛ الكواكب المشرقه، ج ٢، ص ١٨؛ كشف الغمه، ج ٣، ص ٢٦.
[٣٨٠] . مراقد المعارف، ج ٢، ص ١٨١.
[٣٨١] . مستدركات علم رجال الحديث، ج ٦، ص ٢٦٢.
[٣٨٢] . احسن التراجم، ج ٢، صص ٢٨ و ٢٩.
[٣٨٣] . منتهى الآمال، ج ٢، ص ٣٥٤؛ تحفة الاحباب، ص ٣٩٣؛ بدر فروزان، صص ٣٦ و ٣٧.