زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ١٠٣ - ٢٣٨ مرقد اسماء بنت عميس

«ذوهجرتين» (صاحبان دو هجرت)، خواند.[٣١١]

اسماء در حبشه، سه پسر به نام عبدالله، عون و محمد، براى جعفر به دنيا آورد. آنها در سال هفتم هجرى و هم‌زمان با فتح خيبر، از حبشه به مدينه، مهاجرت كردند.[٣١٢] در پى شهادت جعفر بن ابى‌طالب در سريّه موته، در سال هشتم هجرى، پيامبر (ص) خبر شهادت جعفر را به اسماء داد و از وى دلجويى كرد و گريه بر كسى همانند جعفر را شايسته دانست.[٣١٣] سپس به حضرت زهرا (ع) فرمان داد كه براى اسماء و فرزندانش تا سه روز، غذا فراهم كنند.[٣١٤]

براساس گزارشى، اسماء در نبرد حنين، در سال هشتم هجرى، به ازدواج ابوبكر درآمد.[٣١٥] او در حجة الوداع به سال دهم هجرى، حضور داشت و در ذوالحليفه، ميقات مردم مدينه، محمد بن ابى‌بكر را به دنيا آورد.[٣١٦] او پيوند بسيار نزديكى با خانواده پيامبر (ص) داشت تا آنجا كه فاطمه (عليها السلام) او را مادر مى‌خواند. يكى از خواهران اسماء، به نام ميمونه بنت حارث، به همسرى پيامبر (ص) درآمد.[٣١٧] او به سال نهم هجرى، همراه صفيّه، دختر عبدالمطلب، عهده‌دار غسل ام‌كلثوم، دختر رسول خدا (ص) و همسر عثمان ابن عفان گرديد.[٣١٨]

اسماء، از معدود زنانى بود كه پس از رحلت پيامبر (ص) و هنگام بيمارى حضرت زهرا (عليها السلام) كه به رحلت وى انجاميد، همنشين ايشان بود[٣١٩] و پس از ماجراى سقيفه، چون از خبر توطئه براى قتل امام على (ع)، باخبر شد، اين مطلب را با قاصدى، به اطلاع آن‌

[٣١١] . سيرة ابن إسحاق، ص ٢٢٢؛ اسدالغابة، ج ٦، ص ~١٥

[٣١٢] . الاصابة، ج ٨، ص ~١٥

[٣١٣] . تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ٦٥؛ أنساب‌الاشراف، ج ١، ص ٣٨٠؛ اسدالغابة، ج ١، ص ~٣٤٣

[٣١٤] . تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ٦٥.

[٣١٥] . تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٤٢٦.

[٣١٦] . دلائل النبوة، ج ٥، ص ٤٣٤؛ اسدالغابة، ج ٤، ص ~٣٢٦

[٣١٧] . الاستيعاب، ج ٤، ص ١٩١٥؛ اسدالغابة، ج ٦، ص ~١٥

[٣١٨] . تاريخ‌الطبرى، ج ٣، ص ١٢٤؛ الاستيعاب، ج ٤، ص ١٩٥٣.

[٣١٩] . تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ١١٥.