زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٨٩ - ٢٢٨ آستان طفلان مسلم بن عقيل

آنها اقدام كرد و التماس و توسل آنها، هيچ تأثيرى در وى نگذاشت. سپس گردن اين دو برادر را زد و سر آنها را نزد ابن‌زياد برد. ابن‌زياد از او پرسيد كه اينها را كجا يافتى؟ او نيز پاسخ داد كه در خانه پيرزنى از ما، مهمان بودند. بر ابن‌زياد گران آمد كه وى، حرمت ميهمان بودن آن دو را رعايت نكرده بود. ازاين‌رو به يكى از حاضران در مجلس دستور داد تا آن شخص را ببرد و در همان نقطه‌اى كه دو كودك را كشته بود، به قتل برساند.[٢٥٩]

برخى پژوهشگران، در درستى اين داستان، ترديد كرده و آن را فاقد اعتبار تاريخى دانسته‌اند؛ زيرا مورخان به فرار دو فرزند مسلم به كوفه پس از واقعه عاشورا، اشاره نكرده‌اند و از طرف ديگر، محمد در كربلا به شهادت رسيد و نام ابراهيم نيز ميان فرزندان مسلم، به چشم نمى‌خورد.[٢٦٠]

...

شيخ عباس قمى نيز پس از نقل اين داستان، مطابق روايت شيخ صدوق مى‌گويد:[٢٦١]

شهادت اين دو طفل به اين كيفيت، نزد من مستبعد است. اما چون شيخ صدوق كه رئيس محدثان شيعه و مروّج اخبار و علوم ائمه (عليهم السلام) است، آن را نقل فرموده و در سند آن، جمله‌اى از عُلما و اجلاء اصحاب ما واقع است، لاجرم ما نيز متابعت ايشان كرديم و اين قضيه را ايراد نموديم.

از سوى ديگر، ابن سعد، گزارشى شبيه داستان شهادت طفلان مسلم را به‌صورت مختصر نقل كرده است؛ با اين تفاوت كه داستان را متعلق به فرزندان عبدالله بن جعفر طيار، دانسته است.[٢٦٢]

«بلاذرى» نيز در روايتى تقريباً يكسان، خلاصه روايت ابن سعد را نقل كرده است:[٢٦٣] «ولجأ ابنان لعبدالله بن جعفر الي رجل من طي‌ء فضرب اعناقهما، وأتي ابن‌زياد برؤوسهما،

[٢٥٩] . الامالى، الشيخ الصدوق، صص ١٤٣ و ١٤٨.

[٢٦٠] . شهيدان جاويد، صص ٢٥٣ و ٢٥٤.

[٢٦١] . منتهى الآمال، ج ١، ص ٥٩٨.

[٢٦٢] . الطبقات الكبرى، ج ٥، صص ١٠٦ و ١٠٧.

[٢٦٣] . انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤٢٤.