زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٦١ - ٢٠٩ مقبره ابنطاووس (ابوالفضائل احمد)

شاه مغول و برادرش كيخاتو، منصب امير الحاجّ (سرپرستى حجاج) عراق را برعهده داشت و در سال ٧٠٤ ه. ق، درگذشت.[١٢١]

البته ميان خاندان آل طاووس، شخص ديگرى نيز به نام قوام‌الدين ابوطاهر احمد ابن على بن على وجود داشته كه در واقع، نوه سيد بن طاووس بوده و او همانند پدر و پدربزرگش، نقيب سادات بوده است.[١٢٢] گفتنى است، شيخ يوسف بحرانى (متوفاى ١١٨٦ ه. ق) ضمن اشاره به مزار ابوالفضائل احمد بن طاووس در شهر حله، نوشته است كه اين زيارتگاه، در سال‌هاى اخير بر مبناى خواب يكى از صالحان، ساخته شده است.[١٢٣]

مساحت تقريبى زيارتگاه، ١٦٠٠ مترمربع است. ورودى بنا در خيابان اصلى قرار دارد و شامل در آهنى سبزرنگى است كه بالاى آن، كتيبه‌اى از كاشى، حاوى چند بيت شعر سروده شيخ محمدعلى يعقوبى، به چشم مى‌خورد. براساس اين ابيات، ساختمان زيارتگاه را حاج عبدالرزاق مرجان، در سال ١٣٧٧ ه. ق، با هزينه سه هزار دينار، بازسازى كرده است.

...

ورودى بنا، به حياط سرپوشيده‌اى متصل است كه سمت چپ آن، سالن بزرگى به عنوان شبستان و نمازخانه وجود دارد و كنار آن نيز، سالن ديگرى است كه براى كتابخانه، از آن استفاده شده و به كتابخانه امام صادق (ع)، ناميده شده است. سمت راست حياط زيارتگاه، اتاق مقبره، به ابعاد ٦* ٦ متر، قرار دارد كه داراى گنبد ساده‌اى، به ارتفاع ٦ متر است. داخل اتاق مقبره، دو قبر برجسته به ارتفاع تقريبى نيم متر وجود دارد كه يكى از آنها، قبر منسوب به ابوالفضائل احمد بن طاووس است و قبر ديگر نيز به «عبدالله بن طاووس» منسوب مى‌باشد. گفتنى است اين قبر دوم، در زيارتگاه مستقلى، در محل ديگرى، قرار داشته است. اما در جريان تخريب آن، به علت نياز به احداث پل، به اين‌

[١٢١] . مجمع الآداب فى معجم الالقاب، ج ٣، صص ٤٧٣ و ٤٧٤.

[١٢٢] . همان، ص ٤٧٧.

[١٢٣] . لؤلؤة البحرين، ص ٢٣٢.