زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٣٧٤ - ٣٩٠ مزار امامزاده عبدالله باهر

بيهقى در كتاب «لباب الانساب»، مى‌نويسد:

زيد بن امام سجاد (ع) نزد خليفه هشام بن عبدالملك مى‌رود و از او خواهش مى‌كند كه صدقات رسول خدا (ص) و هر آنچه در دست زيد بن امام حسن (ع) بود را به برادرش، عبدالله الباهر، تحويل دهد. هشام نيز عبدالله را متولى صدقات رسول الله (ص) نمود و زيد بن حسن (ع) را بر آن مشرف كرد.[١٣٤٣]

ابن‌طقطقى درباره وى مى‌نويسد:

عبدالله الباهر فامُّه امّ اخيه الباقر (ع) وكان سيداً جليلًا روى عن ابيه علي بن الحسين (عليهما السلام) علوماً شتى وكتب الناس عنه وكان يلي صدقات رسول الله (ص) وصدقات اميرمؤمنان علي (ع).[١٣٤٤]

عبدالله باهر، مادرش همان مادر برادرش، امام باقر است. او سيدى جليل‌القدر و از پدرش امام سجاد (ع)، دانش زيادى را فراگرفت و مردم از او يادداشت مى‌كردند. او متولى صدقات رسول خدا (ص) و اميرمؤمنان على (ع) بود.

ابن‌عنبه نيز مطالب ابن‌طقطقى را تكرار مى‌كند و مى‌نويسد: «او را به سبب زيبايى صورتش، باهر مى‌ناميدند. آنقدر زيبا بود كه در هر مجلسى مى‌نشست، زيبايى‌اش همه زيبارويان را تحت الشعاع قرار مى‌داد».[١٣٤٥] از امام باقر (ع) پرسيدند: «كدام‌يك از برادرانت را بيشتر دوست دارى؟» حضرت درباره عبدالله فرمود: «اما عبدالله دست و بازوى تواناى من است كه با آن فعاليت مى‌كنم».[١٣٤٦]

بيهقى درباره او مى‌گويد: «كان متوليا لصدقات اميرمؤمنان علي (ع) وكان عالماً راوياً للاخبار وتوفي وهو ابن سبع وخمسين سنه».[١٣٤٧] شيخ مفيد او را ستايش كرده و نوشته است: «او متولى صدقات رسول خدا (ص) و اميرمؤمنان (ع) بود. او سيدى دانشمند و فقيهى برجسته‌

[١٣٤٣] . لباب الانساب، ج ١، ص ٣٨٠.

[١٣٤٤] . الاصيلى، صص ٢٢٢ و ٢٢٣.

[١٣٤٥] . عمدة الطالب، ص ٣١٠؛ سرالسلسلة العلويه، ص ٨٦؛ قاموس الرجال، ج ٦، ص ٥٢٩.

[١٣٤٦] . مستدركات علم رجال الحديث، ج ٦، ص ١٠٣؛ مسائل الناصريات، ص ٦٤.

[١٣٤٧] . لباب الانساب، ج ١، ص ٣٨٠.