زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٢٦ - ١٨٧ زيارتگاه سلطان مظفرالدين كُوكُبُرى

عباسى، او را دستگير كرد و به بغداد فرستاد و برادر كوچك‌ترش، زين‌الدين يوسف بن على را به جايش نشاند. كوكبرى پس از چندى، از بغداد به موصل نزد سيف‌الدين غازى بن مودود رفت و او نيز كوكبرى را حاكم حرّان نمود. پس از مدتى نيز به خدمت صلاح‌الدين ايوبى درآمد و از سوى وى، حاكميت شهرهاى رُهّا و سميساط را نيز برعهده گرفت. مظفرالدين، از امراى برجسته صلاح‌الدين ايوبى بود و در جنگ‌هاى وى با صليبيان، از جمله واقعه حطّين و فتح بيت‌المقدس، شركت داشت و رشادت‌هايى از خود نشان داد. پس از مرگ برادرش، زين‌الدين يوسف، در سال ٥٨٦ ه. ق در شهر ناصره فلسطين، صلاح‌الدين ايوبى به درخواست خود امير مظفرالدين، حكومت شهر اربل را به وى بازگرداند.[٩]

كوكبرى، حاكم نيكوكارى بود و به نيازمندان بسيار كمك مى‌كرد و صدقه مى‌داد و مورخان، به تفصيل، از خدمات اجتماعى و عمرانى فراوان وى، سخن گفته‌اند.[١٠] او نقش درخور توجهى در رواج مراسم جشن ولادت پيامبر (ص) ميان اهل‌سنت داشته است. گويند او نخستين كسى بود كه اين مراسم را برپا كرد و از آن پس، برگزارى جشن‌هاى سالروز ميلاد پيامبر (ص)، ميان اهل‌سنت رواج يافت.[١١]

همسر كوكبرى، ربيعه خاتون دختر ايوب، خواهر صلاح‌الدين ايوبى بود كه گويند با بيش از پنجاه تن از پادشاهان و امراى خاندان ايوبى و ساير خاندان‌هاى حكومتى، محرم بود. او در سال ٦٤٣ ه. ق، در دمشق، از دنيا رفت و در مدرسه خود كه وقف حنبليان ساخته بود، در منطقه صالحيه، پاى كوه قاسيون دمشق، دفن شد.[١٢]

امير مظفرالدين در زمان حيات، گنبدى براى خود، پاى جبل الرحمه در عرفات،

[٩] . وفيات الاعيان، ج ٤، صص ١١٤ و ١١٥.

[١٠] . مرآة الزمان فى تواريخ الاعيان، ج ٢٢، صص ٣٢٣ و ٢٣٥؛ وفيات الاعيان، ج ٤، صص ١١٦ و ١١٧.

[١١] . براى آگاهى از جزئيات برپايى اين مراسم در زمان وى، ر. ك: وفيات الاعيان، ج ٤، صص ١١٧ و ١١٩.

[١٢] . وفيات الاعيان، ج ٤، صص ١٢٠ و ١٢١.