زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٢٥١ - ٣٢٠ مزار سيد عبدالله ابونجم

محمدحسين حرزالدين در حاشيه كتاب مراقد المعارف، انتساب اين قبر را به نواده امام حسن (ع)، قوى‌تر مى‌داند و مى‌نويسد: «چون سادات حسنى در زندان هاشميه، به شهادت رسيدند و بغداد و كوفه نيز محل تردد اين سادات بود، بعيد نيست اين مرقد، متعلق به عبدالله بن حسن مكفوف حسنى باشد».[٩٣٩] اما اين ادعا نيز خالى از اشكال نيست؛ زيرا ابونصر بخارى، مادر عبدالله، على و (محمد فرزندان حسن مكفوف)، سكينه دختر محمد فراسيه و خود عبدالله را از شعراى اهل‌بيت (عليهم السلام) معرفى مى‌كند و تداوم نسل او را از على و محمد مى‌داند.[٩٤٠]

او با مريم دختر اسماعيل بن جعفر بن ابراهيم بن محمد بن على بن عبدالله الجواد بن جعفر طيار (ع) ازدواج نمود و ثمره آن، دو فرزند به نام‌هاى محمد و حسن شد.[٩٤١] سيد جعفر اعرجى، حسن مكفوف را با عنوان «ينبعى» معرفى مى‌كند كه حكايت از سكونت او در اين منطقه‌[٩٤٢] دارد. ابوالحسن عمرى نسابه، از سكونت ابوجعفر عبدالله بن حسن مكفوف در ينبع، خبر مى‌دهد و براى او، دو فرزند برمى‌شمارد كه در دمشق بودند. از اين خانواده، محمد بن حسن بن محمد بن على بن عبدالله بن حسن مكفوف، معرفى مى‌كند كه از بدويان بوده و در باديه، سكونت داشته است.[٩٤٣]

امام فخر رازى، تعداد فرزندان حسن را سه تن، به نام‌هاى عبدالله، محمد و على ذكر مى‌كند و سپس عبدالله را شاعرى مكفوف، معرفى مى‌نمايد و مى‌نويسد او سه فرزند معقب داشته كه عبارت‌اند از حسن، محمد و على و مادر دو نفر اول را مريم صغرى، دختر اسماعيل بن جعفرى، ذكر مى‌كند.[٩٤٤]

[٩٣٩] . مراقد المعارف، ج ٢، ص ٣٥.

[٩٤٠] . سر السلسلة العلويه، ص ٣٩.

[٩٤١] . تهذيب الانساب، ص ٩٣؛ الشجرة المباركه، ص ٣٦.

[٩٤٢] . الدر المنثور، ص ١٩٢٠.

[٩٤٣] . المجدى، ص ٢٥٥.

[٩٤٤] . الشجرة المباركه، ص ٣٦.