او مأموريت يافت كه بصره را نيز تصرف كند. از اين‌رو، در بصره به عباسيان، حمله شديدى كرد. آنها مخالفان خاندان علوى بودند. تمام مورخان نوشته‌اند كه زيد، خانه‌هاى بنى‌عباس را با اموال آنها، به آتش كشيد و نخلستان‌ها را نيز آتش زد و به همين علت، او را «زيد النّار» ناميدند. او بصره را به تصرف خود درآورد.[٨٩٧] پس از فتح بصره، هنگامى كه عباسيان تقويت شدند، حكومت شهرها را به دست گرفتند و ابوالسرايا نيز شكست خورد و به دار آويخته شد.[٨٩٨]

«حسن بن سهل»، از فرماندهان مأمون، با زيد پيكار كرد و او را دستگير نمود و دست‌بسته، نزد مأمون در مرو فرستاد.[٨٩٩] برخى نيز معتقدند كه پس از به دار كشيدن ابوالسرايا، زيد متوارى و مخفى گرديد. ولى حسن بن سهل، وى را دستگير كرد و او را در بغداد، زندانى نمود. وى همچنان در زندان بود، تا اينكه ابراهيم بن مهدى پس از محمد امين، ادعاى خلافت كرد. وقتى او مدعى مقام خلافت شد، مردم هجوم آوردند و زندانيان را آزاد نمودند. ازجمله رهايافتگان از زندان، زيد بود.[٩٠٠] وى عاقبت، در سامرا وفات يافت.[٩٠١]

[٨٩٦] . مقاتل الطالبيين، ابوالفرج اصفهانى، ص ٥٣٣؛ تتمة المنتهى، شيخ عباس قمى، ص ٢٠٠؛ عمدة الطالب، ابن عنبه، ص ٢٥١؛ تحفة الازهار، ضامن بن شدقم، ج ٣، ص ٣٧٣؛ همچنين. ر. ك. كامل تاريخ اسلام و ايران، ابن‌اثير، ج ٧، ص ٢٥١؛ تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٤٦١؛ تاريخ طبرى، ج ١٣، صص ٣ و ٥٣٣١.

[٨٩٧] . لباب الانساب، بيهقى، ج ١، صص ٢٦٣ و ٢٦٤؛ الشجرة المباركه، امام فخر رازى، صص ١١٣ و ١١٤؛ ابن طقطقى، الاصيلى، ص ١٨٢؛ بدايع الانساب، تفرشى، ص ٣٢؛ المجدى، ص ١١٩؛ سرالسلسلة العلويه، ابونصر بخارى، ص ٣٧. الكامل فى التاريخ، ابن اثير، ج ٥، ص ١٧٧.

[٨٩٨] . مقاتل الطالبيين، صص ٥٢٩ و ٥٣١.

[٨٩٩] . بحار الانوار، ج ٤٨، ص ٢٨٦؛ منتهى الآمال، ج ٢، ص ٣٦٧.

[٩٠٠] . عيون اخبار الرضا، ج ١، صص ١٩٠ و ١٩١؛ بحار الانوار، ج ١٢، ص ٢١١.

[٩٠١] . سفينة البحار، ج ١، ص ٥٧٩؛ آرامگاه‌هاى خاندان پاك پيامبر( ص)، ص ١٤٤؛ بدايع الانساب، ص ٣٢؛ بدر فروزان، اختران تابناك، ج ١، ص ٢٤٨؛ منتهى الآمال، ج ٢، ص ٣٦٧؛ بحار الانوار، ج ٤٨، ص ٣١٥.