بودند[٦٢٤]، او را پيشواى گمراهان و جولان‌دهنده در فتنه‌ها خواند و به همكارى با ابوتراب (على (ع))، ابن‌زبير و ابن‌جارود، متهم كرد و سوگند خورد كه او را به سختى بكشد. اما خليفه وقت، عبدالملك، در پى شكايت انس به وى، با دلجويى از انس، در نامه‌اى به حجاج، با يادآورى سال‌هاى خدمت وى به پيامبر (ص)، حجاج را مجبور كرد پياده به خانه انس رفته، از او عذرخواهى كند و رضايت‌نامه كتبى بگيرد. از آن پس، انس از حجاج، آزارى نديد.[٦٢٥]

روايت‌هاى فراوانى، به نقل از انس، درباره مناقب اهل‌بيت (عليهم السلام) يافت مى‌شود؛ از جمله حديث متواتر مرغ بريان (طير مَشْوى) كه در كتاب‌هاى شيعى و سنى، گزارش شده است. انس نقل مى‌كند هنگامى كه براى پيامبر (ص)، مرغ بريانى هديه آوردند، ايشان (ص) از خدا خواست تا محبوب‌ترين خلقش را نزد او بفرستد تا در خوردن آن، با ايشان همراه شود. ولى با وجودى كه در اين هنگام، على بن ابى‌طالب (ع) به در خانه پيامبر (ص) آمد، انس ايشان را سه بار از در خانه برگرداند؛ زيرا مى‌خواست اين افتخار، نصيب يكى از انصار شود. اما بار سوم، پيامبر (ص) به انس فرمان داد تا حضرت على (ع) را به داخل خانه بخواند و به انس فرمود: «تو نخستين كسى نيستى كه قومت را دوست دارى».[٦٢٦]

بنابر منابع شيعه و سنى، انس روايت كرده است كه تا شش ماه، در پى نزول آيه تطهير، هنگامى كه پيامبر (ص) براى نماز صبح از برابر خانه فاطمه (عليها السلام) مى‌گذشت، اهل خانه را با عنوان «اهل‌بيت» به نماز فرامى‌خواند و آن آيه را تلاوت مى‌كرد.[٦٢٧] براساس رواياتى از امام صادق (ع) و امام باقر (ع)، انس از كسانى است كه به پيامبر (ص)، نسبت دروغ داده‌اند.[٦٢٨] بر پايه برخى گزارش‌ها، ابوحنيفه نيز احاديث انس را معتبر

[٦٢٤] . همان، ج ٧، ص ٢٩٥؛ تاريخ خليفه، ص ١٨٠.

[٦٢٥] . انساب الاشراف، ج ٧، صص ٢٩٦ و ٢٩٧؛ الاخبار الطوال، صص ٣٢٣ و ٣٢٤؛ البداية و النهايه، ج ٩، صص ٩١، ١٣٣ و ١٣٤.

[٦٢٦] . المستدرك على الصحيحين، ج ٣، صص ١٣٠ و ١٣١؛ السنن الكبرى، ج ٥، ص ١٠٧؛ البداية و النهايه، ج ٧، ص ٣٥١.

[٦٢٧] . مسند الامام احمد بن حنبل، ج ٣، صص ٢٨٥ و ٢٥٩؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٥٨.

[٦٢٨] . علل الشرايع، ج ٢، ص ٥٤١. الخصال، ص ١٩٠.