آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥ - معنی مشرقَین و مغربَین

که پیدا میشود به آخرین حد میرسد.

مغربش هم همین طور است. حال چرا در اینجا این دو حد که آخرین حد است ذکر شده؟ این خودش نکتهای دارد: چون اینجا قرآن در مقام تعدید و شمارش نعمتهاست، میخواهد بگوید اینکه خورشید میان این دو حد (آخرین حد زمستان و آخرین حد تابستان) حرکت میکند، خود همین یک حساب است که اگر این جور نبود کار زمین تنظیم نمیشد؛ یعنی اگر همیشه مثلًا مانند روز اول بهار بود، آن فوایدی که برای تابستان هست و فوایدی که برای [پاییز هست و فوایدی که برای زمستان هست وجود نداشت.] ما مثلًا وقتی که ایام اول بهار را میبینیم میگوییم چه خوب بود که همه ایام سال این جور بود. ولی همه ایام سال محال است که این جور باشد. اگر همه ایام سال این جور بود هیچ وقت این جور نبود. حالا به این دلیل این ایام خوب است که یک زمستانی را پشت سر گذاشته و یک تابستانی را هم در جلوی رو دارد. اگر همیشه زمستان بود خوب نبود، همیشه هم تابستان بود خوب نبود، همیشه هم پاییز بود خوب نبود، همیشه هم بهار بود خوب نبود. خوبیاش این است که در میان این دو مشرق و در میان این دو مغرب همیشه زمین و خورشید در حرکت هستند.«رَبُّ الْمَشْرِقَینِ وَ ربُّ الْمَغْرِبَینِ فَبِای الاءِ رَبِّکما تُکذِّبانِ». و صلّی اللَّه علی محمد و اله الطاهرین.