آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٤ - خطر یهود

اولِیالْامْرِ مِنْکمْ» [١]. «اطیعُوا اللَّهَ» یعنی در احکامی که تشریع شده است، «اطیعُوا الرَّسول» در دستورهایی که پیغمبر به حسب مصالح مسلمین در دوره خودش میدهد، «وَ اولِیالْامْرِ مِنْکمْ» و دستورهایی که اولیالامر میدهند. «وَ لا یعْصینَک فی مَعْروفٍ» در کارهای خوبی که تو امر میکنی تمرد نکنند؛ اگر چنین بود «فَبایعْهُنَ» [پس با آنها بیعت کن] «وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ» و برای آنها از خدای متعال استغفار کن، طلب مغفرت کن «انَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحیمٌخطر یهود

یا ایهَا الَّذینَ امَنوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَیهِمْ قَدْ یئِسوا مِنَ الْاخِرَةِ کما یئِسَ الْکفّارُ مِنْ اصْحابِ الْقُبورِ». آن سه چهار آیهای که خواندیم اگرچه با ولاء کفار به ظاهر ارتباط نداشت ولی در باطن ارتباط داشت؛ مسأله این بود که یک زنی مسلمان میشود، شوهرش کافر است؛ رابطه این مسلمان با کافر چگونه باید باشد؛ یا مردی مسلمان است، زنش کافر است؛ رابطه این مرد مسلمان و زن کافر چگونه باید باشد؛ باز به آن مسأله مربوط است؛ ولی آیه آخر دومرتبه در کمال صراحت برمیگردد به همان مسأله ولاء کفار؛ ولی در اینجا خصوص یهود را نام میبرد، یعنی به اصطلاحخطر یهود (الخطر الیهودی به قول عربها) را گوشزد میکند. قرآن به مسأله خطر یهود توجه خاص دارد. در قرآن مسألهای به عنوان خطر مسیحی که خصوصیت داشته باشد، و یا هر دین و مذهب دیگری، [وجود ندارد،] آن عنوان کلی دارد، عنوان خاص ندارد، ولی یهودی یک عنوان خاص دارد؛ به خطر خاص یهودی توجه میدهد: «یا ایهَا الَّذینَ امَنوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَیهِمْ» ای اهل ایمان! ولاء و دوستی و ارتباط نزدیک با آن قومی که خدا بر آنها غضب

[١]. نساء/ ٥٩.«