رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧ - سخن گفتن جهان آفرينش با انسان

مطلق نبوت پيامبران به يك نوع تثليت وخدايان سه گانه) معتقد هستند و به تناسخ و حلول روح انسان پس از مرگ در جسم ديگرى نيز عقيده دارند. (ملل و النحل، جلد ٢، ص ٢٥٠.)

٢- كرمى موريس در كتاب خود راز آفرينش انسان صفحه ٨٧ مى‌نويسد:

«وقتى درباره اتم ذخيره شده يا به عوالم نامحدود كه منظرمه‌هاى بيشمار و سيارات و ثوابت بى حساب در آن شناوند يا به قدرت تشعشع سيارات يا به قوه جاذبه زمين و يا قوانين ديگرى كه نظام عالم به وجود آن بستگى دارد مى‌انديشيم، آن وقت به حقارت وجود خود و نقصان دانش خويش پى مى‌بريم! ...»

ويليام جمس: «علم ما همچون قطره‌اى است ولى جهل ما يك درياى عظيم!»

فلاماريون: «من مى‌توانم ده سال از مجهولات سئوال كنم ولى شما هيچ يك از آنها را نمى‌توانيد جواب داد!» (على اطلال امذهب المادى، ص ١٣٨)

آلكسيس كارل: «به خوبى واضح است كه يارى و كمك تمام علومى كه انسان را مورد مطالعه قرار داده‌اند به جايى نرسيده است و هنوز شناسايى ما از خود، نقائص زيادى در بر دارد!» (انسان موجود ناشناخته، ص ٥) ٣- اين حقيقت نيز- كه خداوند كامل است و بى نياز و جهان را از روى احتياج نيافريده- در سخنان پيشوايان يزرگ اسلام ديده مى‌شود. امير مومنان على عليه السلام در خطبه‌اى- هنگام تحريص مردم بر جنگ با معاويه ايراد فرمود چنين مى‌فرمايد:

«... لم يكونها لتشديد سلطان و لا خوف من زوال و لا نقصان و لا