رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦ - سخن گفتن جهان آفرينش با انسان

تقتضى تلك المنافع و لا تقتضى هذه! يعنى مسلماً احتياج به بعثت پيامبران در بقاع نوع انسان و تحصيل كمالات وجودى او از روييدن موهاى مژگان، ابرو، فرورفتگى كف پاها و امثال اين منافع- كه براى ادامه حيات انسان ضرورى نيست- بيشتر است ...

بنابراين امكان ندارد كه عنايت ازلى، آن منافع را ايجاب كرده باشد و اين را ابجاب نكند!» ١٦

آرى جهان آفرينش به وسيله مژگان‌هاى چشم، خطوط سر انگشتان، فرو رفتگى كف پاها، غده‌هاى چربى بين موها، نرمى لاله گوش، فشردگى عضلات پا و ... به آنهايى كه تصور مى‌كنند آفريدگار جهان، انسان را آفريده و او را در برابر انبوه مشكلات زندگى و پرتگاه هايى كه در مسير سعادت اوست تنها گذارده، با صراحت مى‌گويند:

«كسى كه هنگام آفرينش انسان حتى از كوچك‌ترين وسايل غير ضرورى غفلت نكرد، محال است او را چنين تنها بگذارد!» ١٧

توضيحات‌

١. كيش برهمايى يكى از قديم‌ترين مذاهبى است كه در شرق ظاهر شده و مركز اصلى آن هند (سرزمين مذاهب) است. در مورد علت نام گذارى آن به اين نام، در ميان دانشمندان اختلاف نظر است.

شهرستانى در كتاب ملل و النحل خود مى‌گويد: «اين نام از نام براهام‌ (مؤسس اين مذهب) گرفته شده و به طور كلى انتساب آنها به ابراهيم خليل عليه السلام، عارى از حقيقت است.» فريد وجدى دانشمند مصرى در دائرة المعارف خود مى‌گويد: «اين نام از نام يكى از خدايان بزرگ آنها (برهما) مشتق شده است.» در هر حال، پيروان اين مسلك، علاوه بر انكار