رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٧ - ١- اعجاز

نكته قابل توجه اينكه اين تغييرات استثنايى در نظام عادى طبيعت چون مطابق يك برنامه قبلى صورت مى‌گيرد و قبلًا اعلام مى‌شود نه تنها پايه ايمان ما را در مسأله توحيد سست نمى‌كند بلكه آن را محكم‌تر مى‌سازد، زيرا اين جريان به خوبى ثابت مى‌كند كه نظام ثابت فعلى از يك مبدأ فاقد علم و شعور سرچشمه نگرفته و اين نظم عجيب تنها معلول يك سلسله علل جبرى و ناخود آگاه نيست، بلكه اين نظام از ناحيه يك مبدأ عاقل و عالم، كنترل و هدايت مى‌شود. به دليل اينكه اگر نخواهد آن را در موارد خاصى طبق يك نقشه قبلى و پيش بينى شده تغيير بدهد مى‌تواند [١].

پاسخ گفته‌هاى‌ كسروى‌ از اينجا به خوبى روشن مى‌شود، زيرا از عباراتش چنين بر مى‌آيد كه گمان كرده پيامبران هم مانند فالگيران- كه صبح مى‌آيند و بر دكّه خود مى‌نشينند و هر پير و جوان و عاقل و ديوانه و وامانده‌اى از آنها خواهش سركتابى، فالى، جادويى، باطل السحرى و يا بستن و باز كردن كسى را مى‌كند شب و روز خود را در اختيار مردم گذارده بودند كه هر كس از گرد راه مى‌رسيد و هوس معجزه عجيب و غريبى مى‌كرد، پرده جالبى براى او نمايش دهند.

در صورتى كه هرگز چنين چيزى نبوده، حتى خود پيامبران اختيار معجزات را نداشتند و براى انجام يك معجزه منتظر فرمان الهى بودند. بعضى اوقات مردم آنها را در فشار مى‌گذاشتند و براى صدق‌

[١]-/ آية الله العضمى مكارم شيرازى؛ آفريدگار جهان، بحث دلايل خداشناسى‌