رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٢ - ٢- اصرار بىمورد!

امروز نست‌ ٧ و آنچه را كه مى‌دانيم در برابر آنچه را كه نمى‌دانيم، به منزله قطره كوچكى در برابر يك اقيانوس عظيم يا همچون يك برگ از كتاب فوق‌العاده قطورى است؛ اين اصرار و پافشارى، بسيار بى‌مورد است.

اين عمل درست به آن مى‌ماند كه زنبور عسل بخواهد با همان معلومات محدود خود، حركت‌ موشك‌هاى كيهان پيماى‌ بشر را توجيه و تفسير كند! آيا چنين حقى به او مى‌دهد؟

در گذشته هم گفتيم كه ما در همين مطالعات ساده روزانه خود، درك‌ها و احساساتى در جهان حيوانات مشاهده مى‌كنيم كه به راستى با اصول علمى امروز، قابل فهم نيست و با صراحت بايد گفت كه: ما از تفسير آن عاجز هستيم. به عنوان نمونه: الف) چرا و چگونه حيوانات مدتى قبل از وقوع زلزله و پيش از ثبت علائم متوسط زلزله سهج‌هاى دقيق ما با خبر مى‌شوند و عكس العمل‌هاى عجيبى از خود نشان مى‌دهند؟!

ب) چرا پرندگان مهاجر در مسافرت‌هاى ساليانه خود- كه شايد هفته‌ها و ماه‌ها به طول مى‌انجامد و از قاره‌اى به قاره ديگر مهاجرت مى‌كنند- در پيدا كردن جهات و خط سير واقعى خود دچار اشتباه نمى‌شوند و راه را كاملًا درست طى مى‌كنند، در حالى كه ما انسان‌هاى با هوش، بدون راهنما، قطب‌نما و يا وسايل‌ جهات يابى‌ راه را گم مى‌كنيم؟!

ج) چرا هنگامى كه بسيارى از حيوانات چشم بسته را به نقطه دور دستى- كه هرگز به آنجا نرفته‌اند- مى‌بريم و رها مى‌كنيم، به منزل‌