رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٤ - ١- فقدان دليل

شعور ظاهر مصونيت از اشتباه و خطا ندارد. تنها تفاوت ميان اين دو، در محدوديت، توسعه منطقه نفوذ و فعاليت آنهاست، در حالى كه خطا ندارد، تنها تفاوت ميان اين دو، در محدوديت، توسعه منطقه نفوذ و فعاليت آنهاست، در حالى كه خطا و اشتباه در مسائلى كه از طريق وحى به پيامبران القاء مى‌شده وجود ندارد [١] نتيجه اينكه:

توجيه مزبور براى حقيقت وحى نه تنها دليل ندارد بلكه با گفته خود (انبيا نيز سازگار نيست). پس چه بهتر كه اين مسئله را نيز در رديف مسائل بى‌شمارى قرار دهيم كه علم هنوز نتوانسته پرده از روى آن بردارد و تنها از وحى‌ به عنوان يك‌ رابطه مرموز ياد كنيم.

٤- آيا وحى همان نبوغ فكرى است؟

در بين گفت و گوهايى كه از فلاسفه جديد و قديم در پيرامون مسئله پيچيده‌ وحى‌ نقل كرديم، اين مطلب خود نمايى مى‌كرد كه بسيارى از آنها وحى‌ را به گونه‌اى تفسير كرده‌اند كه بازگشت به يك نوغ‌ نبوغ فكرى‌ مى‌كند.

گر چه بيشتر آنها اين موضوع را با صراحت بيان نكرده و در يك لباس خاص فلسفى پيچيده‌اند، ولى در حقيقت همان راهى را تعقيب كرده‌اند كه امروز در گفتگوهاى بعضى با صراحت ادا مى‌شود و آن اينكه: «پيامبران بزرگ، نوابغى بودن كه براى اصلاح جهان بشريت قيام كردند، طرح‌هايى ريختند و احكام و دستورهايى تشريح نمودند!»

[١]-/ توضيح بيشتر اين سخن در بحث معصوم بودن پيامبران خواهد آمد