رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - ٧- ايمان آورندگان به او چه كسانى بودهاند؟

از اين زوضوع چنين نتيجه مى‌گيريم كه: فاصله هيچ يك از مذاهب و اديان گذشته با آئين بعد از خود، هزار سال نبوده است!

٦- از همه اينها كه بگذريم دعوى‌ سيد على محمد باب‌ كه اين همه توجيهات ناروا را به خاطر او متحمل شده‌اند- هرگز با اين حساب تناسب ندارد، زيرا به اعتراف خود آنها تولش در سال ١٣٢٥ و شروع دعويش در سال‌ (١٢٦٠ هق) بود و با توجه به اينكه شروع دوت پيامبر اسلام ١٣ سال پيش از هجرت بوده فاصله ميان اين دو ١٢٧٣ سال مى‌شود، يعنى فقط ٢٧٣ سال اضافه دارد. حالا ما با چه نقشه‌اى سر اين ٢٧٣ سال را زير آب كنيم و چگونه اين عدد درشت را درز بگيريم؟ بايد از خودشان پرسيد! ولى اگر تعجب نكنيم آنها براى اين كار فكر بكرى‌ كرده و دليلى آورده‌اند كه مصداق روشن‌ عذر بدتر از گناه‌ است! مى‌گويند: چون تا سال ٢٦٠- كه آغاز غيبت صغراى امام زمان (عليه السلام) است- دين اسلام كامل نبوده و به تدريج كامل مى‌شده، نبايد جزء حساب بيايد و باقى مانده هم كه يك هزار سال تمام مى‌شود!

اما اينها گويا فراموش كرده‌اند كه در زمان شخص پيامبر (صلى الله عليه و آله) اسلام تكميل شد و قرآن با صراحت كامل اين حقيقت را در آيه زير بيان فرموده:

«... اليوم اكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الأسلام ديناً ...» [١]

امروز (روز نزول آيه، سال دهم هجرت) دين شما را كامل گردانيدم‌

[١]-/ (مائده/ ٣)