رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - ٧- ايمان آورندگان به او چه كسانى بودهاند؟

هم فقط مورد قبول خودشان است- از آن پرده بردارند؟!

آيا عاقلانه‌تر نبود كه به جاى اين جمله گفته مى‌شد: «به شما بشارت مى‌دهم كه بعد از هزار سال پيامبرى به اين نام ظهور خواهد كرد.» چنانكه حضرت عيسى (عليه السلام) درباره پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله) گفته بود:

«... و مبشّراً برسول يأتى من بعدى اسمه أحمد ... [١] ٤. و مبشّراً برسول يأتى من بعدى اسمه أحمد ...، ١ (عيسى (عليه السلام) به بنى اسرائيل گفت: من) ... بشارت دهند به رسولى هستن كه بعد از من مى‌آيد و نام او احمد است ...»

اين بود نمونه‌اى از سوء استفاده‌هايى كه از اين طريق سوم شده و علت اصلى آن همان رعايت نكردن شرايط چهارگانه گذشته است.

به هر حال اگر گواهى پيامبران گذشته درباره پيامبر آينده با اين شرايط همراه باشد، يكى از راه‌هاى شناسايى اوست.

توضيحات‌

١- شايد پو آنكاره‌- رياصى دان معروف قرن اخير فرانسه- درباره اعجاز نيز چنين عقيده‌اى دارد زيرا در كتاب خود ارزش علم‌ مى‌نويسد: مردم از خداى خويش مى‌خواهند وجود خود را به وسيله‌

[١]-/ (صف/ ٦) (توجه داشته باشيد كه استدلال ما به اين آيه در برابر كسى است كه‌مى‌گويد: قرآن را قبول دارم.)