ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤ - ١ - تفسير و ضرورت دينى آن

(سوره محمد آيه ٢٤) يعنى: مگر بر دلهايشان قفل زده شده است كه لحظه‌اى برى رو معارف قرآن گشوده نميشود و از حقايق قرآن چيزى درك نمى‌كنند؟

از امام هشتم ع نقل شده است كه در هر سه شبانه روزى يك بار قرآن را ختم مى‌كرد و مى‌فرمود: «اگر ميخواستم در كمتر از مدت سه روز قرآن را ختم مى‌كردم، لكن بهر آيه‌اى مى‌رسم، در باره آن و اينكه در چه مورد و در چه وقت نازل شده، فكر مى‌كنم، از اينرو در هر سه روز يك بار قرائت مى‌كنم»[١] همين سفارشها كه نسبت به تدبر و تفكر در باره قرآن كريم شده است، مسلمانان را وادار كرد كه از صدر اسلام تا امروز، همواره در زمينه تفسير قلم فرسايى كنند و دانش خود را در راه فهم نكات و دقائق قرآنى بكار اندازند. اهل بيت عصمت و طهارت نيز، با توجه به اينكه وحى در خاندان آنها نازل شده و اهل خانه، به اسرار خانه آگاه‌تر است! كمكهاى بسيار شايانى بمفسران كرده و همواره در اين راه آنها را رهنمون بوده‌اند.

بدون ترديد با گسترش علوم و معارف بشرى و با توجه به اينكه قرآن همچون سر چشمه‌اى است كه تمام معارف از آن مى‌جوشد و همچون مادر علوم، اصل و نسب دانشها به آنجا منتهى ميشود، امروز فن تفسير نويسى راه ارتقا و كمال پيموده و مفسران معاصر، كه عمر گرانمايه خود را در اين راه وقف كرده‌اند، در راه تكميل كارى كه مسلمانان سلف انجام داده‌اند و اداى دينى كه به اسلام و مسلمين دارند، كوششهاى چشمگيرى انجام داده‌اند، اما اينان هر اندازه هم در راه انجام اين مسئوليت بزرگ، پيشروى كنند، همواره مديون كوششهاى پيگير و بيدريغ مفسران سلف هستند و در حقيقت آنها بوده‌اند كه راه را براى هر گونه ترقى و پيشرفت، در علوم قرآن صاف و هموار كرده‌اند.

مسلمانان امروز، در حقيقت داراى دو وظيفه هستند: يكى احياى علوم و معارف گذشتگان و طبع و نشر آثار ارزنده و پر ارزش آنان و ديگر كوشش در راه تكميل كارى‌

[١]- عيون أخبار الرضا( ع) باب ٤٣