ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٠ - مقصود

آنها را متفرق كرد كه بصلاحشان بود. گروهى صالح شدند و گروهى عاصى.

(مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذلِكَ‌): گروهى از بنى اسرائيل از لحاظ ايمان و اعتقاد، شايستگى نشان دادند و گروهى در مرتبه‌اى پايينتر قرار گرفتند، زيرا هم صواب مى‌كردند و هم گناه.

اين داستان مربوط به قبل از ارتداد آنهاست. يعنى پيش از بعثت حضرت عيسى ع برخى گفته‌اند: يعنى گروهى به نبوت حضرت عيسى (ع) و حضرت محمد ٦ ايمان مى‌آورند و گروهى ايمان نمى‌آورند.

(وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ‌): و آنها را به خوشى و سختى و آسايش و ناراحتى مبتلا كرديم، زيرا نعمتها انسان را بياد خدا مى‌اندازند و بلاها انسان را وادار مى‌كنند كه از خداوند در خواست نجات و آسايش كند، در نتيجه، انسان بسوى خدا بازگشت مى‌كند.

ممكن است گفته شود: آنها هرگز در راه دين نبوده‌اند كه بسوى آن بازگشت كنند. پاسخ اين است كه چنين تعبيراتى در اين موارد مانعى ندارد. چنان كه به كسى كه مى‌خواهد در مهلكه بيفتد، مى‌گويند: به راه راست باز گرد.

برخى گويند: يعنى به اصل فطرت، بازگشت كنند

.