ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٩ - ترجمه

[سوره الأنفال (٨): آيات ٦٧ تا ٦٩]

(ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى‌ حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٦٧) لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ (٦٨) فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالاً طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٦٩))

[١]

ترجمه:

هيچ پيامبرى مجاز نيست كه افرادى را به اسيرى بگيرد، مگر اينكه در روى زمين قدرت پيدا كند. شما مال دنيا را اراده مى‌كنيد و خداوند آخرت را. خداوند مقتدر و حكيم است. اگر حكمى از جانب خداوند صادر نشده بود، بر آنچه گرفته‌ايد، عذابى بزرگ به شما مى‌رسيد. از آنچه غنيمت برده‌ايد بخوريد كه حلال و طيب است و از خدا بپرهيزيد كه خدا آمرزگار و رحيم است.

[١]- سوره انفال آيه ٦٧- ٦٩ جزء ١٠ سوره ٨