ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٧ - ترجمه

[سوره الأنفال (٨): آيات ٤٩ تا ٥١]

(إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٤٩) وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ (٥٠) ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ (٥١))

[١]

ترجمه:

هنگامى كه منافقان و كسانى كه در دلهايشان بيمارى بود، گفتند: اينان را دينشان مغرور كرده است و كسى كه بخداوند توكل كند، خداوند مقتدر و حكيم است.

اگر ميديدى هنگامى كه فرشتگان قبض روح كفار مى‌كردند، چگونه بر چهره‌ها و پشت آنها مى‌زدند و مى‌گفتند: عذاب جهنم را بچشيد، در شگفت مى‌ماندى! اين است كيفر كردار شما و خداوند به بندگان خود ستم نمى‌كند.

[١]- سوره انفال آيه ٤٩ تا ٥١ جزء ١٠ سوره ٨