ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٨ - مقصود

ارسلنا» (اسراء ٧٧) و سنت را به فرستادگان خود نسبت مى‌دهد: زيرا سنت الهى بدست ايشان، اجرا مى‌شده است. از اينرو مى‌گويد:(وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلًا) (اسراء ٧٧) و سنت را مجدداً نسبت بذات پاك خود مى‌دهد، زيرا در حقيقت مجرى واقعى سنت، خود خداوند است.

(وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ): اين خطاب به پيامبر و مؤمنان است: براى اينكه با كفار جنگ كنند و فتنه شرك را ريشه كن سازند. منظور اين است: جنگ كنيد تا كافرى كه بدون پيمان باشد، باقى نماند. زيرا كافرى كه پيمانى ندارد، در ميان قوم خود نفوذ دارد و آنها را بدين خود دعوت مى‌كند و در دين خدا فتنه ايجاد مى‌كند.

(وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ‌) و اهل حق و باطل، همه بر دين حق اجتماع كنند و داراى عقايد صحيح گردند. يعنى: بر اثر اجتماع مردم بر دين حق، همه دين از خداوند خواهد بود. زراره و ديگران از امام صادق (ع) نقل كرده‌اند كه: هنوز تاويل اين آيه، فرا نرسيده است. هنگامى كه قائم ما قيام كند، كسانى كه در آن زمان بر روى زمين باشند، تاويل اين آيه را خواهند ديد و دين محمد ٦، جهان را فرا خواهد گرفت و مشركى بر روى زمين باقى نخواهد ماند، چنان كه خداوند مى‌فرمايد:(يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً)» (نور ٥٥: مرا مى‌پرستند و چيزى را شريك من نمى‌سازند)( فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ): اگر از كفر، دست بردارند، خداوند بظاهر و باطن ايشان بصير است و پاداش آنها را مى‌دهد.

(وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلى‌ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ): و اگر از دين خدا و طاعتش روى گردان شوند، بدانيد كه خداوند، ياور و نگهبان و سرور شماست. او سرور و نگهبان و ياور خوبى است و مؤمنين را در راه فرمانبردارى يارى مى‌كند و ياران خود را بخود وانمى‌گذارد

.