و چنين است كه بر همه سرزمينها و كشتزارهاى حيات، مى‌بارد و با تفسير شريعت‌شناسان، همه جا و هر زمان را سيراب مى‌كند. البته به گاه وجود معصومان، همگام با نيازهاى زمان، آنان هم پرده از رخسار احكام و تعاليم شريعت برداشتند و هم روش كاوش و پژوهش در آن را با بيان اصول و ملاكهايى دقيق به فقه‌پژوهان نمودند.

و در عصر غيبت، عالمان به شريعت و دانايان به سنّت و آگاه از روش استنباط، احكام و مقررات اسلام را بر نمودند.

منابع و سرچشمه‌هاى شريعت را لايه‌ها، زاويه‌ها و رويه‌هاى بسيار است. امير موحّدان از مدينه علم پيامبر خاتم(ص) هزار باب مى‌آموزد كه از هر باب هزار باب ديگر از علوم و معارف بر قلب او مى‌گشايد، بابهايى كه هر كدام، اصولى راهنما و جاودانه‌اند براى شريعت‌شناسان و فقه‌پژوهان. اين است رمز جريان پيوسته كوثر شريعت در امتدار زمان و تاريخ و زندگى‌سازى و جامعه‌پردازى آن.

٢. جاودانگى شريعت:شاه كليد فهم جاودانگى شريعت، شناخت درست‌شريعت و تفاوت آن با فراورده‌هاى فقهى است.

براى اثبات جاودانگى شريعت، نياز به تقسيم آن به اصول ثابت و متغير نيست؛ چه شريعت هويتى است‌يگانه، پيوسته، ثابت و فرا زمانى، بويژه شريعت اسلام كه در بردارنده همه كمالها شرايع پيشين است.

«شرع لكم من الدين ما وصّى به نوحا...

راه ورود و بهره‌ورى از اين كوثر لايزال و فزاينده و چگونگى استنباط وظايف عصرى امت اسلامى، رنگ زمان و مكان مى‌گيرد :

«لكل جعلنا شرعة و منهاجاً»

پيامبر و امامان معصوم(ع)، در اين زمينه دو كار كردند:

١. تشريع، با الهام از قرآن و وحى كه خود اين گفته‌ها شريعت ناب است {و ما ينطق عن الهوى ان هو الاّ وحى يوحى } .